Wyrok NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. I FSK 754/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik (sprawozdawca), Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA (del.) Grażyna Jarmasz, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 649/07 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, 2. zasądza od M. K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 9549 zł (słownie: dziewięć tysięcy pięćset czterdzieści dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
UZASADNEINIE
Wyrokiem z dnia 22.11.2007 r., sygn. I SA/Łd 649/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa" zaskarżoną przez M. K. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o/z w S. z dnia 15.03.2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia 19.12.2006 r., w której organ podatkowy pierwszej instancji określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r.
W uzasadnieniu do tego wyroku Sąd w pierwszej kolejności przedstawił stan faktyczny ustalony przez organy podatkowe. W tych ramach Sąd wskazał, że organy podatkowe w oparciu o § 50 ust. 4 pkt 5 lit. "b" rozporządzenia Ministra Finansów z 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym (Dz. U. nr 109, poz. 1245 ze zm.) i § 48 ust. 4 pkt 5 lit. "b" rozporządzenia Ministra Finansów z 22.03.2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 27, poz. 269 ze zm.) zakwestionowały prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących czynności dokonane z W. J., R. K. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. "R." oraz M. C. prowadzącym działalność gospodarczą pod formą P.P.H.U. "M.". Zdaniem organów podatkowych skarżący w porozumieniu z wymienionymi osobami tak układał swoją działalność gospodarczą, aby ukryć zmianę przeznaczenia spirytusu, którym handlował, z technicznego na konsumpcyjny. Dlatego też organy podatkowe na podstawie art. 192 § 4 i § 6 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) - zwanej dalej "Ordynacja podatkowa" uznały księgi podatkowe skarżącego za nierzetelne i odrzuciły je jako dowody, ustalając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania na podstawie art. 23 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie, organy podatkowe w oparciu o art. 122 i art. 181 Ordynacji podatkowej włączyły jak dowody w sprawie uzyskane z Sądu Rejonowego w Wągrowcu oraz Prokuratury Okręgowej w P. stenogramy nagrań rozmów między skarżącym a W. J., których prawdziwość została potwierdzona ekspertyzą z dnia 09.08.2005 r. sporządzoną przez Pracownię Badań Fonoskopijnych "A." w W. oraz treścią zeznań samego skarżącego złożonych w dniu 13.02.2003 r. Zdaniem organów podatkowych żaden z przepisów Ordynacji podatkowej nie wprowadza zakazu pozyskiwania dowodów od innych organów ochrony prawnej. Ponadto w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej dowody te miały w sprawie bardzo istotne znaczenie. Pozwoliły one ustalić rzeczywistą treść stosunków gospodarczych łączących skarżącego z jego kontrahentami. Co więcej, nagrywanie rozmów telefonicznych miało miejsce zanim organ kontroli skarbowej wszczął swoje postępowanie. Zatem organ odwoławczy wskazał, że kontrolujący nie mogli przeprowadzić tych dowodów samodzielnie, ale mogli stenogramy rozmów i opinię fonoskopijną włączyć do akt kontroli skarbowej. Ponowne uzyskiwanie takich dowodów byłoby zbędnym przedłużeniem kontroli skarbowej i nieuzasadnionym wzrostem jej kosztów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
