Wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. I FSK 1207/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia WSA (del.) Małgorzata Fita, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej 1) B. O. - M. 2) Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 1095/07 w sprawie ze skargi B. O. - M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 11 października 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i od marca do grudnia 2001 r. oraz za styczeń, kwiecień, maj, czerwiec, wrzesień, październik i listopad 2002 r. 1. oddala skargi kasacyjne, 2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami podatkowymi.
1.1. Wyrokiem z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 1095/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi B. O.-M. A. [...] "P. D." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 11 października 2007 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług - uchylił zaskarżoną decyzję.
1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny ustalony przez organy podatkowe w niniejszej sprawie.
Przedmiotową decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, którą za miesiące styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, listopad, grudzień 2001 r. i za styczeń, czerwiec, listopad 2002 r. określono Skarżącej zobowiązanie podatkowe, a za miesiące sierpień, wrzesień, październik 2001 r. oraz kwiecień, maj, wrzesień, październik 2002 r. - kwotę różnicy podatku do przeniesienia na następny miesiąc.
Organ I instancji w oparciu o stan faktyczny sprawy ustalony w toku postępowania kontrolnego i postępowania podatkowego przyjął m.in., że transakcje udokumentowane fakturami wystawionymi przez podmioty B. H. "N." Sp. z o.o., "G. Sp. z o.o. oraz B. Sp. z o.o. były fikcyjne, a więc faktury stwierdzające czynności, które w rzeczywistości nie miały miejsca. W związku z tym, na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, ze zm.) - powołana dalej jako "u.p.t.u." lub "ustawa o VAT" i na podstawie § 50 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku o towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.) - powołane dalej jako "rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r." oraz § 48 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku o towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 27, poz. 268, ze zm.) - powołanego dalej jako "rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r." uznał, że przedmiotowe faktury nie stanowiły podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
