Wyrok NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. II FSK 173/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Anna Maria Świderska (autor uzasadnienia), Protokolant Dorota Żmijewska, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych W. D. i E. D. od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 października 2008 r. sygn. akt I SA/Op 209/08 i I SA/Op 211/08 w sprawach ze skarg W. D. i E. D. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 30 kwietnia 2008 r., nr: 1) [...] 2) [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów 1) oddala skargi kasacyjne, 2) zasądza od W. D. i E. D. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 1800 (słownie jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokami z dnia 29 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargi W. D. i E. D. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 30 kwietnia 2008 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu.
Powyższe wyroki zapadły w następującym stanie faktycznym ustalonym w toku postępowania podatkowego i przyjętym przez sąd I instancji.
Zaskarżonymi decyzjami z dnia 30 kwietnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w O. uchylił w części dotyczącej kwoty 47.995 zł decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia 29 czerwca 2007 roku w sprawie ustalenia W. D. i E. D. zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2002r.i w tym zakresie umorzył postępowanie. W odniesieniu do kwoty 11.745 zł utrzymał w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. W uzasadnieniu swoich decyzji organ odwoławczy wskazał, że podatnicy w 2002 roku pozostawali w związku małżeńskim prowadząc razem gospodarstwo domowe. Zarówno przychody jak i poniesione wydatki dotyczyły obojga małżonków oraz wchodziły w skład wspólności ustawowej małżeńskiej. Stosownie zaś do art. 6 ust. 1, 8 i art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz.U.00.14.176 ze zm.) - dalej u.p.d.o.f. w zw. z art. 43 i 35 ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U.64.9.59 ze zm.), w przypadku ustalania dochodów z majątku wspólnego małżonków należało zastosować zasadę równego udziału w majątku wspólnym. Dochód z nieujawnionych źródeł przychodów, którego wysokość ustalono na podstawie wydatków poniesionych przez małżonków w czasie trwania małżeństwa, podlega opodatkowaniu odrębnie na imię każdego z małżonków. Organ odwoławczy wskazał, że poniesione w 2002r. przez skarżącego i jego żonę wydatki z majątku wspólnego oraz wartość zgromadzonego w tym okresie mienia nie znajdują pokrycia w uzyskanych w tym roku wspólnych dochodach ani w mieniu zgromadzonym w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. W oparciu o analizę przepływu środków finansowych na rachunkach bankowych skarżącego i jego żony oraz ustalenia dotyczące ich wydatków w roku 2001 organ drugiej instancji dokonał korekty na korzyść podatników wysokości wydatków poniesionych przez nich w 2002 roku oraz pozostających w ich dyspozycji środków finansowych. W opinii organu odwoławczego brak było podstaw do kwestionowania posiadania przez skarżących na dzień 1 stycznia 2002r. środków pochodzących ze zlikwidowanych w 2001r. lokat bankowych, w części faktycznie nie wydatkowanej w 2001r. Organ I instancji stwierdzając, iż powyższe środki, pochodzące z lokat, w całości wydatkowane zostały w 2001r., nie wykazał na jakich dowodach oparł te ustalenia, tj. w jaki sposób i na co wydatkowano w 2001r. całą kwotę 189.390,97 zł. Wydatkowania takiej kwoty nie potwierdza zgromadzony w trakcie postępowania materiał dowodowy. Uznano zatem, iż na dzień 1 stycznia 2002r. poza środkami pieniężnymi w wysokości 43.731,85 zł zgromadzonymi na rachunkach bankowych, które nie posłużyły do finansowania poniesionych w 2001r. wydatków, podatnicy posiadali wolne środki pieniężne w kwocie 127.613,56 zł, przechowywane poza systemem bankowym. Z tych przyczyn zwiększono wysokość przychodów i zasobów pozostających w dyspozycji małżonków D. w 2002 roku do kwoty 171.345,41 zł. Ponadto organ I instancji błędnie ujął po stronie poniesionych w 2002r. przez skarżących wydatków kwoty wpłaconych w tym roku składek na Fundusz Pracy, zarachowanych uprzednio do kosztów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Z tych przyczyn zmniejszono wysokość poniesionych w 2002r. wydatków o 371,75 zł. Organ odwoławczy wskazał, że w celu wyliczenia kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, z uwagi na niedostarczenie tych danych przez podatników, organ przyjął dane statystyczne wynikające z rocznika statystycznego województwa opolskiego wydanego w 2005r., tab. 3/94, wyłączając statystyczne wydatki dotyczące użytkowania mieszkania, nośników energii oraz usług telekomunikacyjnych. Odnosząc się natomiast do zarzutów wskazujących na dysponowanie przez małżonków w roku 2002 r. dodatkowymi środkami pieniężnymi pochodzącymi ze sprzedaży w dniu 4 stycznia 2000r. złotej biżuterii marki Cartier za kwotę 88.000zł, Dyrektor Izby Skarbowej w O. zauważył, iż na dochód z powyższego źródła strona powoływała się już w odwołaniu od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia 12 grudnia 2006r. dotyczących roku 2000. Poczynione w tamtym postępowaniu ustalenia nie dały podstaw do przyjęcia, iż taka transakcja miała w rzeczywistości miejsce i strona ze wskazanego tytułu uzyskała przychód. Stanowisko organów zostało zaakceptowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, który wyrokiem z dnia 18 lutego 2008r. Sygn. akt I SA/Op 339/07 oddalił skargę. Organ odwoławczy za chybiony uznał także zarzut związany z posiadaniem zasobów pieniężnych pochodzących z rozwiązanej w dniu 13 grudnia 1996r. lokaty w wysokości 130.312,50 zł w Banku PKO S.A. O/G. Kwestia ta była rozstrzygana przez organy w postępowaniu dotyczącym roku 1999, w którym ustalono, że podatnicy nie dysponował na dzień 31 grudnia 1999r., poza środkami pieniężnymi w wysokości 152.055,47zł zgromadzonymi przez W. D. na rachunkach bankowych, innymi środkami pieniężnymi pochodzącymi z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Stanowisko to zostało zaaprobowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, który wyrokiem z dnia 21 lutego 2007r. sygn. akt I SA/Op 342/06 oddalił skargę. Odnosząc się natomiast do wskazanej w odwołaniu darowizny w kwocie 8.000 zł przekazanej skarżącemu w dniu 15 lutego 2002r. przez R. W., Dyrektor Izby Skarbowej w O. stwierdził, że darowizna ta nie została zgłoszona do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, przez co - gdyby nawet została udzielona - nie spełniała warunku określonego w art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f.. Ponadto fakt jej przekazania wykazany został jedynie za pomocą kserokopii nie opatrzonego datą oświadczenia R. W. o przekazaniu kwoty 8.000 zł jako prezentu urodzinowego, które nie stanowi bezspornego dowodu na tę okoliczność i nie zostało potwierdzone żadnymi innymi dowodami.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
