Wyrok NSA z dnia 14 padziernika 2008 r., sygn. II OSK 1195/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski sędzia del. WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) Protokolant Monika Dworakowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 2029/06 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 2029/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie, oddalił skargę.
Wyrok wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania W. K. utrzymał w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r., którą organ I instancji stwierdził z urzędu nieważność decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] września 2001 r. nr [...] nr [...], udzielającej W. K. pozwolenia na użytkowanie domku letniskowego usytuowanego na działce nr [...] w B. H..
Organ II instancji podkreślając zasadę stabilności decyzji administracyjnych oraz szczególny charakter nadzwyczajnego środka wzruszania decyzji ostatecznych, jakim jest stwierdzenie nieważności, wskazał, iż właściwy organ orzeka o stwierdzeniu nieważności badanej decyzji tylko wówczas, gdy stwierdzi zaistnienie przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu odwoławczego, organ wojewódzki wykazał, iż badana decyzja obarczona jest wadą z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a, tj. rażąco narusza obowiązujący w dacie wydania decyzji przepis art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126). Akta sprawy wskazują, iż pozwolenia na użytkowanie udzielono dla obiektu wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, co stanowi o rażącym naruszeniu art. 59 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
