Wyrok NSA z dnia 10 października 2008 r., sygn. II OSK 1144/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Sędziowie NSA Leszek Kiermaszek NSA Ludwik Żukowski (spr.) Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. i S. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 2218/06 w sprawie ze skargi C. i S. A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej WSA, Sądem lub Sądem pierwszej instancji) wyrokiem z dnia 12 marca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2218/06 oddalił skargę C. i S. A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączem energii elektrycznej na działkach nr [...],[...],[...] i [...] w T., w obrębie K.. Zawarte w uzasadnieniu główne motywy rozstrzygnięcia Sądu były następujące: organy nadzoru budowlanego nie naruszyły prawa. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a . Celem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest ustalenie, czy zachodzi wyjątek od określonej w art. 16 § 1 k.p.a . zasady trwałości decyzji ostatecznej. Rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji ma miejsce wówczas, gdy treść decyzji jest jednoznacznie sprzeczna z treścią przepisu prawnego, a rodzaj tego naruszenia powoduje, iż decyzja nie może być zaakceptowana jako rozstrzygnięcie wydane przez organ praworządnego państwa. Badana w tym trybie ostateczna decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia [...], nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wydana została z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U . z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Przepis ten wymaga od organu aby przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązujący w dniu wydawania decyzji ostatecznej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Rady Miasta T. nr V/46/99 z dnia 3 lutego 1999 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "T. II" (Dz.Urz. Województwa Podkarpackiego Nr 7, poz. 213) w § 11 stwierdzał, iż do czasu obowiązywania strefy ochronnej ustanowionej decyzją Wojewody T. z dnia [...] grudnia 1995 r., nr [...] na terenie tej strefy zabroniona jest budowa domów mieszkalnych i innych obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Zaskarżona decyzja była prawidłowa także z tego powodu, że art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U . Nr 100, poz. 1085 ze zm.) stanowił, iż po dniu 31 grudnia 2005 r. wojewoda z urzędu stwierdza wygaśnięcie wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów decyzji w sprawie stref ochronnych. Wydana na podstawie art. 71 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U . z 1994 r. Nr 49, poz. 196 ze zm.) decyzja Wojewody T. z [...] grudnia 1995 r., o której mowa w § 11 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w dniu wydawania dotychczasowej decyzji o pozwoleniu na budowę pozostawała w mocy, uniemożliwiając lokalizację budynków mieszkalnych w strefie ochronnej. Działki, na których udzielono pozwolenia na budowę (nr [...],[...],[...] i [...]) znajdowały się w północnej części strefy ochronnej. Na wynik sprawy nie mogło wpłynąć to, że Wojewoda P. wszczął postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie strefy ochronnej. Rozstrzygające dla sprawy było, iż w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania decyzji ostatecznej (z [...]) zachodziła przeszkoda prawna do wydania pozwolenia na budowę na działce usytuowanej w strefie ochronnej. Na legalność zaskarżonej do WSA decyzji nie miał wpływu fakt, że w dacie wydawania pozwolenia na budowę zakłady przemysłowe, wokół których ustanowiono strefę ochronną ograniczyły zakres swojej działalności i zmniejszyły szkodliwe oddziaływanie na środowisko.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
