Wyrok NSA z dnia 11 września 2008 r., sygn. I OSK 1444/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot- Mładanowicz Sędzia NSA Marek Stojanowski Protokolant Magdalena Cieślak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 2126/06 w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę kasacyjną

Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 2126/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Prezydent [...] W. decyzją z dnia [...], nr [...], odmówił T. G. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego w [...] [...] r. z przeznaczeniem na fryzjera dla syna skarżącej w wysokości [...] zł, wskazując, że nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego do przyznania bezzwrotnej pomocy materialnej z Ośrodka Pomocy Społecznej.

Po rozpoznaniu odwołania T. G., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując, że zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów leków i leczenia, remontu mieszkania, opału i odzieży. Zwrot "może" wskazuje, że w przypadkach określonych w tym przepisie, organ administracji orzeka w ramach tak zwanego uznania administracyjnego, co oznacza, że od decyzji organu orzekającego zależy, czy wnioskodawcy zostanie przyznana pomoc w formie zasiłku celowego i w jakiej wysokości, przy czym organ przyznający zasiłek lub odmawiający przyznania zasiłku celowego musi mieć na uwadze, że obowiązkiem właściwych organów administracji jest "zaspokajanie niezbędnych potrzeb życiowych" osób podopiecznych, nie zaś spełnianie ich żądań.