Wyrok NSA z dnia 4 września 2008 r., sygn. II OSK 135/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Rzążewska Sędziowie NSA Zofia Flasińska ( spr.) NSA Jan Paweł Tarno Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. i innych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 września 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 434/07 w sprawie ze skargi M. S. i innych na uchwałę Rady Miasta G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę kasacyjną

Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 434/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. S., H. S., E. S. i J. S. - H. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Uzasadniając zajęte stanowisko, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że zgłoszone w niniejszej sprawie przez skarżących zarzuty dotyczące ciągu pieszo - jezdnego ul. [...] w zakresie części opisowej, jak i graficznej, nie są zasadne. Sąd I instancji wskazał, że ważnym aspektem życia każdej samorządowej wspólnoty jest bezpieczeństwo jej mieszkańców. Elementem zapewnienia porządku publicznego społeczności miejskiej, w tym mieszkańcom ul. [...], jest zapewnienie bezpieczeństwa na drogach publicznych. Wymieniona przesłanka w przedmiotowej sprawie sprowadza się, zdaniem Sądu, do przystosowania dróg publicznych do stanu zgodnego z postulowanym przepisami, tj. przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430). Założenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego modernizacji drogi ul. [...] będzie stanowiło wzmożenie bezpieczeństwa mieszkańców poprzez z jednej strony poprawienie warunków ruchu mieszkańców tej ulicy, a z drugiej strony zagwarantuje swobodny i bezpieczny dojazd pojazdom pogotowia, straży pożarnej, policji czy służb komunalnych. Działania te należy zatem utożsamić z dążeniem organu miasta do zapewnienia porządku publicznego. Tym samym, zdaniem Sądu, została spełniona przewidziana w Konstytucji RP w art. 31 ust. 3 przesłanka ograniczenia korzystania z prawa własności.