Wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. II GSK 175/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Protokolant Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 904/07 w sprawie ze skargi "A." S.A. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie
Uzasadnienie
Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 20 lipca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 904/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania skargi A. S.A. z siedzibą w P. stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Sąd I instancji przedstawiając w uzasadnieniu orzeczenia stan sprawy podał, że wnioskiem z dnia [...] stycznia 2007 r. A. S.A. wystąpiła o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi wojewódzkiej w celu umieszczenia w nim nośnika reklamowego w okresie od dnia [...] stycznia 2007 r. do dnia [...] lipca 2008 r.
Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Prezydent m. st. W. wyraził zgodę na zajęcie pasa drogowego drogi wojewódzkiej określonej we wniosku w celu umieszczenia w nim nośnika reklamowego w okresie od dnia [...] stycznia 2007 r. do dnia [...] lutego 2007 r., odmawiając jednocześnie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w okresie od dnia [...] lutego 2007 r. do dnia [...] lipca 2007 r.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji powołując się na statystyki wypadków drogowych na ulicach m. st. W., wskazał, że szczególne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego stanowią reklamy umieszczone w pasach dróg. Stwierdzając, że wnioskowana reklama byłaby usytuowana w odległości około 4 m od zewnętrznej krawędzi jezdni przyjął, że stanowiłoby to naruszenie wymogu usytuowania obiektu budowlanego lokalizowanego na terenie zabudowanym w przypadku drogi wojewódzkiej w odległości 8 m od zewnętrznej krawędzi jezdni. Organ uznał w związku z tym, że żądana lokalizacja reklamy nie jest możliwa, albowiem nie zachodzi przesłanka umożliwiająca wyrażenie zgody, wskazana w art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.). Uwzględniając zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej oraz słuszny interes strony, zdaniem Prezydenta m. st. W., zasadne było wydanie zezwolenia na dalsze umieszczanie reklamy już istniejącej w okresie prowadzenia przez organ postępowania administracyjnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
