Wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. II FSK 1256/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, Sędziowie NSA Stefan Babiarz, WSA del. Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Pawłowska, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. i S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4093/06 w sprawie ze skargi T. i S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 4093/06, oddalił skargę T.P. i S.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 października 2006 r. nr (...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. Podstawą prawną powyższego orzeczenia Sądu I instancji był art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), określanej dalej jako p.p.s.a.
Z ustaleń stanu faktycznego podanego w zaskarżonym wyroku wynika, że decyzją z dnia 13 kwietnia 2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. określił T.P. i S.P., dalej jako "Skarżący" w rozpatrywanej sprawie, zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 527.317 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż na podstawie ustaleń dokonanych w toku kontroli dotyczącej działalności gospodarczej prowadzonej przez S.P. oraz w ramach czynności sprawdzających stwierdzono, iż do kosztów uzyskania przychodów nieprawidłowo zaliczono następujące wydatki: (1) kwotę 7.000 zł wskutek jej dwukrotnego zaewidencjonowania; (2) wydatki w łącznej wysokości 138.700 zł dotyczące prac wykonanych na stacji paliw w K. Kwestionując te wydatki organ pierwszej instancji wskazał, iż związane one były z przebudową istniejących lokali przeznaczonych na wynajem w celu adaptacji i dostosowania ich do potrzeb przyszłych użytkowników, a zatem z ulepszeniem środka trwałego. Tymczasem zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.p.d.o.f.", wydatków takich nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, gdyż powiększają one wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych; (3) wydatki w łącznej wysokości 6.677,31 zł dotyczące zakupu pieca gazowego zainstalowanego w stanowiącym środek trwały budynku położonym w W. przy ul. R. 16. Kwestionując te wydatki organ podatkowy uznał, iż piec gazowy wraz z oprzyrządowaniem jest odrębnym środkiem trwałym, którego zakup wiązał się z remontem budynków wpisanych do ewidencji środków trwałych. Tym samym wydatki poniesione na jego nabycie nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż zgodnie z art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. za koszty takie nie uważa się wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W konsekwencji, zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, przedmiotowy piec powinien być wprowadzony do ewidencji środków trwałych i amortyzowany.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
