Wyrok NSA z dnia 7 października 2008 r., sygn. II FSK 799/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia WSA del. Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 7 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Go 725/06 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 28 kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim, 2) zasądza od M. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Z. kwotę 2.284 (dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Go 725/06, uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. z dnia 28 kwietnia 2006 r. w przedmiocie określenia M. S. zryczałtowanego podatku dochodowego za 1999 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach oraz uchylił poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. G. z dnia 16 maja 2005 r. Podstawą prawną powyższego orzeczenia Sądu I instancji był art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), określanej dalej jako p.p.s.a.
Ze stanu faktycznego podanego w zaskarżonym wyroku wynika, że ustalenie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów zarówno w przypadku M. S., jak i jego małżonki Z. S. (między którymi istniał ustrój wspólności majątkowej i którzy składali wspólne roczne zeznanie podatkowe), pozostawało w związku z wszczętym postępowaniem kontrolnym organu kontroli skarbowej. W ramach postępowania dotyczącego 1999 r. ustalono, że małżonkowie Z. i M. S. w wymienionym roku podatkowym prowadzili wspólną działalność gospodarczą w zakresie gastronomii. Podatniczka Z. S. prowadziła ponadto samodzielną działalność w zakresie kupna i sprzedaży walut obcych (dwa kantory w L.). Organ kontroli skarbowej ustalił także, iż podatnicy poddzierżawiali (osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą), część powierzchni dwóch pawilonów handlowych w L.. Wydatki roku 1999 wyliczone zostały w wysokości ogółem 20.846.241,98 zł z różnych tytułów. Jako przychody 1999 r. ze źródeł opodatkowanych, bądź wolnych od opodatkowania przyjęto ogółem kwotę 20.759.272,39 zł. W odniesieniu do działalności kantorów prowadzonych przez podatniczkę Z. S., kontrolujący przeprowadzili szczegółowe sprawdzenie zapisów operacji w ewidencji kupna i sprzedaży walut, po czym zakwestionowali operacje z dnia 23 kwietnia 1999 r. (w kantorze znajdującym się w L., przy ul. M. .., polegające na: wprowadzeniu do kasy kantoru kwoty 635.226,50 zł oraz wyprowadzeniu z kasy kantoru kwoty 584.667,00 zł. Według organu kontroli skarbowej powyższe zapisy nie były "faktycznym odzwierciedleniem zdarzeń gospodarczych". Wpis kwoty 635.226,50 zł przyjęto jako dokonany "wskutek błędu pisarskiego", przy czym opierając się na "doświadczeniu życiowym i logicznym rozumowaniu" za najbardziej prawdopodobną przyczynę błędu uznano dwukrotne naciśnięcie cyfry "2", znajdującej się w dolnym rzędzie klawiatury numerycznej komputera. Faktycznie wpis dotyczący wpłaty miał więc obejmować kwotę 63.526,50 zł, a wobec tego wpis o "odjęciu" kwoty 584.667,00 zł stanowił korektę błędu. Z podsumowania poszczególnych wpłat do kasy kantorów (skorygowanego jak powyżej), przyjęto zaewidencjonowanie w kantorach w 1999 r. wpłaty środków pieniężnych w kwocie 20.304.384,37 zł. Dokonując ustalenia wydatków na utrzymanie organ przyjął w części ich wysokość ( w kwocie 10.500 zł ) według oświadczenia podatników, co dotyczyło wydatków na mieszkanie, samochody, telefon, RTV. Natomiast pozostałe wydatki w tym zakresie zostały oszacowane według danych rocznika statystycznego GUS. Po obniżeniu danych statystycznych do poziomu 50 %, z uwagi na oszczędny tryb życia podatników oraz zamieszkiwanie w małej miejscowości, ustalono wysokość wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego w kwocie 18.559,34 zł, to jest na poziomie 77% wydatków statystycznych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
