Wyrok NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. II FSK 823/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Gruszczyński, Sędziowie: NSA Jan Rudowski (sprawozdawca), NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 września 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 195/06 w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej oddala skargę kasacyjną.

nUZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 września 2006 r., sygn. akt: I SA/GI 195/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 grudnia 2005 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej.

W uzasadnieniu orzeczenia opisując dotychczasowy przebieg postępowania wyjaśniono, że wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2005 r., uzupełnionym w dniu 2 września 2005 r. skarżący zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie 2.715,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał na trudną sytuacją materialną i rodzinną.

Decyzją z dnia 29 września 2005 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. odmówił umorzenia zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę, natomiast z uwagi na zarachowanie nadpłaty wynikającej z rozliczenia rocznego PIT-37 za 2000 r. w łącznej kwocie 51,50 zł. na poczet tej zaległości podatkowej - umorzył w tej części postępowanie podatkowe.

W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że w piśmie z dnia 2 września 2005 r. podatnik podał, że w 1999 r. dokonano w jego mieszkaniu kradzieży, powodując zniszczenia oraz utratę mienia na kwotę 15.000 zł., a także pieniędzy na kwotę 5.000 zł., ale - mimo wezwania - nie przedstawił dowodów potwierdzających te okoliczności. Ponadto, zwrócił uwagę, że pomimo świadomości istnienia zobowiązania podatkowego, skarżący nie dokonywał żadnych wpłat na poczet zaległości w latach późniejszych.