Wyrok NSA z dnia 17 października 2007 r., sygn. I OSK 60/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska, Sędziowie NSA Irena Kamińska (spr.), Małgorzata Pocztarek, Protokolant Tomasz Zieliński, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 września 2006r. sygn. akt II SA/Lu 654/06 w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego w sprawie o odmowie przyznania zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie; 2. odstępuje od zasądzenia od T. G. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 26 września 2006r., sygn. akt II SA/Lu 654/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie o odmowie przyznania zasiłku celowego.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, iż organy rozpoznając przedmiotową sprawę dopuściły się istotnych uchybień prawa, których prawną konsekwencją było uchylenie zapadłego rozstrzygnięcia. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 129 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ), dalej k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie do dyspozycji art. 57 § 4 k.p.a., gdy koniec terminu obliczeniowego z uwzględnieniem przepisów przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Wojewódzki Sąd Administracyjny, dokonując wykładni funkcjonalnej przepisu art. 57 § 4 k.p.a. - nakazującej brać pod uwagę konsekwencje społeczne do jakich prowadzić będzie określona interpretacja - przyjął, iż przepisy określające sposób liczenia terminów procesowych poza zapewnieniem stronie warunków do skutecznego skorzystania z prawa do dokonania czynności procesowej, mają równocześnie na celu zdyscyplinowanie strony do przestrzegania ustawowych terminów. Stosowanie właściwej wykładni nakazuje tak liczyć ostatni dzień terminu, aby obiektywnie rzecz ujmując strona miała zapewnione nominalne warunki dla skorzystania z prawa odwołania, także w ostatnim dniu terminu. Wolna sobota dla organu administracji nie może nakładać na stronę obowiązku wniesienia odwołania inną drogą niż osobiście. Dlatego skład orzekający w I instancji uznał, że przepis art. 57 § 4 kpa należy stosować z zastosowaniem wykładni funkcjonalnej a nie literalnej i formalnej. Zdaniem Sądu I instancji stosowanie właściwej wykładni nakazuje tak liczyć ostatni dzień terminu, aby strona miała zapewnione normalne warunki do skorzystania z prawa do wniesienia odwołania, także w ostatnim dniu terminu i to do strony należy wybór, czy złoży odwołanie osobiście czy listownie. Sąd wywiódł, że skoro w soboty organy administracyjne nie urzędują, a urzędy pocztowe są czynne w ograniczonym zakresie, strona nie ma zapewnionych normalnych warunków do skorzystania z prawa do wniesienia odwołania, dlatego też T. G. nie mogła w pełni skorzystać z przysługującego jej prawa do wniesienia odwołania w ostatnim dniu, którym była sobota. Zdaniem Sądu należało uznać, że odwołanie złożone w poniedziałek w organie I instancji, jest złożone w terminie. Sąd w uzasadnieniu swojego wyroku powołał się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2001r. sygn. akt III RN 78/00 (OSNP 2001/14/457) i uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2001r. FPS 7/00 (OSNA 2001, Nr 4, poz. 149).