Wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. II FSK 870/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia NSA: Krystyna Nowak, Sędzia WSA del.: Tomasz Kolanowski, Protokolant Agnieszka Lipiec, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Bk 429/06 w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. sp. z o.o. w B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 23 stycznia 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 429/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę "K." - Spółka z o.o. w B. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 28 września 2006 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z 31 października 2005 r. określającą spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. w wysokości 914.810 zł.
2. Rozstrzygniecie to zapadło w następującym przyjętym przez sąd pierwszej instancji stanie faktycznym: spółka zaliczyła w ciężar podatkowych kosztów uzyskania przychodów kwotę 3.036.698,65 zł wydatkowaną na nabycie "usług marketingowych" świadczonych przez firmę "S." z C. oraz "O." z siedzibą w W. (USA). Dyrektor izby skarbowej skonstatował, że "usługi marketingowe" nie spełniają warunków pozwalających na uznanie ich za koszt podatkowy w rozumieniu art.15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz.482 ze zm., zwanej dalej u.p.d.o.p.) z uwagi na występujące wątpliwości, co do rzeczywistego wykonywania opłacanych przez spółkę usług przez podmiot wskazany w treści otrzymywanych faktur oraz przydatności tych usług w prowadzonej przez skarżącą spółkę działalności gospodarczej. Podkreślono, że kontrakty zawierane przez spółkę z dostawcami towarów w sposób wyczerpujący regulowały wszelkie zagadnienia związane z procedurą sprzedaży oraz odpowiedzialnością stron za wykonanie postanowień umowy. Transport nabytych towarów zapewniony był przez zewnętrznego przewoźnika, a firmy marketingowe "S." z C. oraz "O." z siedzibą w W. (USA) nie posiadały zarejestrowanego przedstawicielstwa na Białorusi, jak również nie było możliwe jednoznaczne potwierdzenie, iż były one faktycznym dysponentem wypłacanych przez spółkę należności. Organ podatkowy ocenił, że dowody potwierdzające fakt rzeczywistego wykonywania przedmiotowych usług: dokumenty handlowe, korespondencja, zeznania świadków były niewiarygodne. Podkreślono, że materiał dowodowy z dokumentów (poza umowami i fakturami) nie wskazywał na działanie firmy marketingowej. Natomiast materiał dowodowy z przesłuchania przedstawicieli spółki i świadków wskazywał, iż na rzecz spółki w 2001 r. działał jedynie W. S., a nie "S." oraz "O.".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
