Wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II FSK 1513/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędziowie NSA Włodzimierz Kubiak, Jan Grzęda, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 644/04 w sprawie ze skargi A. spółki z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, 1) zasądza od A. spółki z o.o. z siedzibą w C. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 1413 (jeden tysiąc czterysta trzynaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
II FSK 1513/06
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 maja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gd 644/04, uchylił zaskarżoną przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością "A" decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 sierpnia 2004 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 rok oraz określił, że zaskarżona decyzja nie może zostać wykonana. Zaskarżonym do sądu rozstrzygnięciem Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 5 kwietnia 2004 roku określającą spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001 w wysokości innej aniżeli wynikała ze złożonego zeznania. W toku postępowania podatkowego ustalono, że spółka wskazując podstawę opodatkowania zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności odpisane jako nieściągalne, uprzednio zarachowane jako przychody należne na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 roku Nr 54, poz. 654 ze zmianami). Podstawą uznania wierzytelności za nieściągalne były protokoły sporządzone przez podatnika stwierdzające, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem opisanych wierzytelności byłyby równe albo wyższe od kwoty tych wierzytelności. W ocenie organów podatkowych protokoły te w niedostateczny sposób przedstawiały, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe lub wyższe od kwoty tych wierzytelności. Stwierdzono również, że spółka nie posiadała w chwili odpisania spornych wierzytelności w koszty uzyskania przychodów innych dokumentów wymienionych w art. 16 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Organy argumentowały również, że w okresie objętym kontrolą spółka nie tworzyła rezerw na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, zatem treść art. 16 ust. 1 pkt 26 oraz art. 16 ust. 2a pkt 1a ustawy podatkowej nie znajduje w rozpoznawanej sprawie zastosowania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
