Wyrok NSA z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. I FSK 1506/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Juliusz Antosik Sędzia NSA Anna Kwiatek Protokolant Karol Olton po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 486/04 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 1999 r. 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G., 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz B. G. kwotę 946 zł (słownie: dziewięćset czterdzieści sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.

Zaskarżonym wyrokiem z 10 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 486/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 7 lipca 2004 r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 1999 r.

W uzasadnieniu wyroku, przedstawiając stan sprawy, Sąd podał, że wymienioną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. określająca nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatniczki. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że bezsporne jest, że podatniczka w deklaracji VAT-7 za styczeń 1999 r. wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, którą zadeklarowała do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Podatniczka w styczniu 1999 r. dokonywała sprzedaży towarów opodatkowanych stawkami 7% i 22%. Organ pierwszej instancji uznał, że wykazana kwota różnicy podatku podlega zwrotowi na rachunek bankowy podatnika.

Organ odwoławczy, odnosząc się do tej ostatniej kwestii, po przywołaniu treści przepisów art. 19 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.; dalej u.p.t.u.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2000 r., zauważył, że ustawodawca ściśle określił sytuacje, kiedy następuje zwrot bezpośredni, a kiedy pośredni, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Otóż, gdy podatnik sprzedaje towary opodatkowane w całości lub części stawką niższą niż 22%, wówczas otrzymuje zwrot nadwyżki bezpośrednio z urzędu skarbowego. Zdaniem organu odwoławczego, przepisy art. 21 ust. 1 i 2 ustawy nie dają możliwości wyboru zarówno przez podatnika, jak i urząd skarbowy, formy zwrotu różnicy podatku. Z użytego w art. 21 ust. 2 sformułowania "podlega zwrotowi przez urząd skarbowy" wynika, że w sytuacji, gdy całość lub część sprzedaży towarów jest opodatkowana stawką niższą niż 22%, urząd skarbowy jest zobowiązany do zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika, w terminach określonych w ust. 6 i 6a powołanego artykułu.