Wyrok NSA z dnia 14 listopada 2007 r., sygn. II FSK 1245/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędziowie NSA: Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Maria Piórkowska, Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 1829/05 w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 14 września 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005r. oddala skargę kasacyjną.

1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. I SA/Gl 1829/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "K." spółki z o.o. w B. (cyt. dalej: Spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 14 września 2005 r., nr [...], w sprawie podatku od nieruchomości. Jako podstawę prawną podano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (cyt. dalej: P.p.s.a.).

2.1. Uzasadniając wyrok Sąd I instancji podał, że decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia 24 czerwca 2005 r., nr [...], określono wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do grudnia 2005 r. w wysokości 79.173,10 zł. Organ I instancji wskazał, że Spółka posiadała w wieczystym użytkowaniu grunty o powierzchni 71.834,00 m , które zgodnie z wypisem z rejestru gruntów stanowiły teren zabudowy przemysłowej i podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki za "grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej". Wyjaśniono, że Spółka złożyła korektę deklaracji podatkowej na 2005 r. z uzasadnieniem, że część nieruchomości (tj. grunty w pozycji E.1 pkt 5) jako przeznaczona na cmentarz dla Parafii p.w. św. B., nie może być wykorzystywana na prowadzenie działalności ze względów technicznych i dlatego winna podlegać opodatkowaniu stawką dla "gruntów pozostałych". Organ I instancji wyraził przekonanie, że brak możliwości wykorzystywania przedmiotu opodatkowania ze względów technicznych powinien zostać potwierdzony przez właściwy organ administracji, np. powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. W toku postępowania podatkowego Spółka nie kwestionowała obowiązku podatkowego, lecz domagała się opodatkowania przedmiotowego gruntu stawką dla "gruntów pozostałych", wobec postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym grunty te przeznaczone zostały na cmentarz dla parafii katolickiej. Zdaniem Spółki, grunty te nie są i nie mogą być wykorzystywane na prowadzenie działalności gospodarczej przez jakiegokolwiek przedsiębiorcę.