Wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2006 r., sygn. I FSK 1111/05
Należy stwierdzić, że skoro w sprawie nie zakwestionowano ustaleń stanu faktycznego sprawy, a więc ustalenia, że wystawca kwestionowanej faktury nie dysponuje jej kopią, to tym samym nieuzasadniony jest zarzut naruszenia przepisu § 50 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, z uwagi na wadliwie - zdaniem strony skarżącej - poczynione ustalenia faktyczne.
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Krzysztofa Z - właściciela firmy G, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w przedmiocie podatku od towarów i usług za aździernik 2000 r.
Sąd w uzasadnieniu wyroku na wstępie przybliżył stan faktyczny sprawy.
Stwierdził, że powyższą decyzją organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Koszalinie z dnia 4 listopada 2002 r., którą określono skarżącemu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie niższej niż przez niego deklarowana.
Organ odwoławczy ustalił, że w wyniku przeprowadzonej kontroli prawidłowości rozliczeń w zakresie podatku VAT oraz na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdzono, iż w rejestrze zakupu za październik 2000 r. pod pozycją 36/10 podatnik ujął fakturę VAT nr 31 z dnia 28.10.2000 r. wystawioną przez firmę J Jarosław L za roboty budowlane o wartości netto - 30.000 zł oraz z podatkiem VAT w kwocie 6.600 zł.
W zakresie dotyczącym tej faktury postępowanie kontrolne wykazało, że wystawiając ją Jarosław L posługiwał się NlP, który wcześniej decyzją Izby Skarbowej w Szczecinie został unieważniony, jako powtórnie nadany temu samemu podatnikowi. Ponadto ustalono, że Jarosław L nie złożył informacji o aktualnym miejscu pobytu, o zaprzestaniu działalności gospodarczej, zaś podawane przez niego wcześniej adresy prowadzenia działalności i zamieszkania były nieaktualne, w związku z czym niemożliwe było doręczenie mu jakiejkolwiek korespondencji. A zatem wystawiona przez niego faktura nie tylko była dotknięta wadą w postaci unieważnionego wcześniej NIP, ale jej wystawienie nie znalazło również odzwierciedlenia w składanych przez tegoż wystawcę deklaracjach VAT-7, bowiem deklaracji takich nie złożył on w okresie kwiecień - grudzień 2000 r. Podatek wynikający z kwestionowanej faktury nie został rozliczony po stronie sprzedaży, a jednocześnie zwiększył podatek naliczony u odbiorcy faktury.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
