Wyrok NSA z dnia 24 marca 2006 r., sygn. I OSK 647/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędziowie NSA Anna Lech, Zbigniew Rausz, Protokolant Tomasz Zieliński, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "B." Spółka Jawna - [...] z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 184/04 w sprawie ze skargi "B." Spółka Jawna [...] w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od "B." Spółka Jawna [...] z siedzibą w [...] na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego kwotę 180 zł (kwotę: sto osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2005 r., VI SA/Wa 184/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "B." Sp. Jawnej - [...] z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia. W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdzono, że w sprawie bezsporne jest, iż skarżąca w dniu kontroli, przewożąc swój towar, nie posiadała zaświadczenia na wykonywanie przewozu na potrzeby własne. W dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywały przepisy ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 149, poz. 1452). Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) przewozy drogowe na potrzeby własne mogą być wykonywane po uzyskaniu zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzonych przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej. Obowiązek uzyskania takiego zaświadczenia, stosownie do ust. 2 pkt 2 cyt. artykułu, nie dotyczy przewozów drogowych wykonywanych przez podmioty, niebędące przedsiębiorcami, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3 z tym, że w przypadku działalności wytwórczej w rolnictwie dotyczącej m.in. upraw rolnych, ogrodnictwa i warzywnictwa obowiązek uzyskania zaświadczenia nie dotyczy rolnika w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm.). W stosunku do skarżącej, zastosowanie znajduje cytowany przepis art. 33 ust. 1 i 2 na podstawie art. 8 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Organ prowadząc postępowanie ustalił ponad wszelką wątpliwość, że skarżąca jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży hurtowej wyspecjalizowanej i sprzedaży detalicznej kwiatów, roślin, nasion i nawozów. Stan taki wynikał z załączonych do odwołania od decyzji I instancji przez skarżącą zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej i z późniejszego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Tak prowadzona działalność nie kwalifikowała się na uznanie, że skarżąca zwolniona jest z rygoru uzyskania zaświadczenia na wykonywanie przewozów na potrzeby własne zgodnie z dyspozycją art. 33 ust. 1 i 2 ustawy o t.d.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
