Wyrok NSA z dnia 30 sierpnia 2006 r., sygn. II FSK 1059/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Krzymień (spr.), Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Jerzy Rypina, , Protokolant Magdalena Gródecka, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Beaty B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 708/04 w sprawie ze skargi Beaty B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 9 kwietnia 2004 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 marca 2005 r., I SA/Gl 708/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Beaty B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 9 kwietnia 2004 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. W uzasadnieniu wskazano, iż w toku kontroli podatkowej przeprowadzonej w spółce cywilnej "B.-P." /Beata B., Zdzisław B./, stwierdzono zawyżenie w ww. roku podatkowym kosztów uzyskania przychodów o wydatki poniesione na zakup usług marketingowych od Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "I." Spółki z o.o. w K., oraz o wydatki na opłatę za wynajem i remont wózków widłowych dla P.H.U. "B." w C. Jak wyjaśnił organ odwoławczy, powołując się na art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ - dalej w skrócie u.p.d.o.f., marketing oraz reklama mogą być kosztem uzyskania przychodu pod warunkiem istnienia związku przyczynowego z osiąganym przychodem. Chociaż działania reklamowe i marketingowe mogą mieć różną formę, a ich wymierne skutki mogą zaistnieć w odległym czasie, to jednak zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów musi mieć oparcie w konkretnych zdarzeniach i jest możliwe dopiero w chwili wykonania ww. usług, przy prawidłowym udokumentowaniu poniesionych wydatków. W świetle poczynionych uwag organ II instancji wywiódł, że Spółka "I." w zakresie swojej działalności nie świadczyła wymienionych usług marketingowych, a podatnik - pomimo kilkakrotnych wezwań - nie przedłożył ani umowy na ich świadczenie, ani dokumentów potwierdzających fakt poniesienia tych wydatków, ani też żadnych opracowań sporządzonych przez tego kontrahenta w związku z prowadzeniem spornych usług. Wobec powyższego oraz faktu, iż Spółka "B.-P." w 2000 r. dokonała sprzedaży złomu odbiorcom spoza województwa Ś. jedynie w dwóch przypadkach, ponosząc z tego tytułu stratę, organy podatkowe zakwestionowały, że usługi te faktycznie zostały wykonane, a w konsekwencji miały wpływ na wielkość przychodu osiągniętego przez firmę "B.-P.". Odnosząc się do kwestionowanej opłaty z tytułu prowizji dla P.H.U. "B." w C., Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zgodnie z oświadczeniami pełnomocnika Skarżącej i Prezesa P.H.U. "B." w C. faktura dokumentująca ten wydatek związana była z wynajmem i remontem dwóch wózków widłowych, przeprowadzonym przez spółkę "P.", nieprowadzącą działalności gospodarczej. Jednakże zgodnie z oświadczeniem samej Skarżącej, zakupiony towar /złom/ najczęściej odbierany był przez odbiorcę bezpośrednio od dostawcy Spółki "B.-P.". Ponadto, według dokumentacji przedłożonej do kontroli w okresie od lutego do lipca 2000 r. spółka "B.-P." zakupiła wyłącznie wagony typu węglarki /złom/. Stąd też wydatek dotyczący remontu i wynajmu dwóch wózków widłowych nie miał zatem związku z osiągniętym w 2000 r. przez spółkę "B.-P." przychodem, a zatem nie mógł stanowić kosztu jego uzyskania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
