Wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. II FSK 1501/05
Powołanie w skardze kasacyjnej jako naruszonych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i powiązanie ich z negatywną oceną działań organów podatkowych, w oderwaniu od przepisów postępowania sądowego nie pozwala traktować ich jako podstawy kasacyjnej, określonej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Ewelina Król, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Danuty K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 maja 2005 r. sygn. akt I SA/Po 1477/03 w sprawie ze skargi Danuty K. na decyzję Izby Skarbowej w P. z dnia 9 kwietnia 2003 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2000 rok, 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Danuty K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 2.700 /słownie: dwa tysiące siedemset/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 maja 2005 r., I SA/Po 1477/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Danuty K. na decyzję Izby Skarbowej w P. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2000 r.
W pierwszej kolejności Sąd I instancji przybliżył przebieg postępowania przed organami podatkowymi. W tych ramach wskazano, że organ I instancji ustalił, iż podatniczka poniosła w 2000 r. wydatki w łącznej kwocie 208.384,95 zł. Na pokrycie tych wydatków podatniczka zgromadziła środki finansowe znajdujące odzwierciedlenie w dochodzie z działalności gospodarczej, dochodzie z tytułu renty oraz darowizn. Jako źródło przychodów uznano także oszczędności podatniczki z lat ubiegłych w kwocie 50.000 zł, które zostały zgromadzone wspólnie z mężem. Ponadto Urząd Skarbowy uznał, że umowy użytkowania pieniędzy zawarte pomiędzy podatniczką a Reginą M. /15 stycznia 2000 r./, Aliną K. /30 stycznia 2000 r./, Stanisławem P. /31 stycznia 2000 r./ i Romanem B. /10 lutego 2000 r./ były pozorne, a zeznania złożone przez osoby będące stronami tych umów nie stanowią dostatecznie wiarygodnego dowodu. Zdaniem organu I instancji wysokość przekazanych rzekomo podatniczce kwot była wielokrotnie wyższa od rocznych dochodów tych osób.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
