Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. I FSK 238/06
1. Przepis art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ ma zastosowanie w sytuacjach, gdy dokonano czynności, co prawda niezgodnie z obowiązującymi przepisami, ale skutecznie. A za skuteczną nie można uznać czynności prawnej, która jest bezwzględnie nieważna z powodu niezachowania wymaganej przez prawo cywilne formy aktu notarialnego przy sprzedaży nieruchomości /art. 158 w związku z art. 73 par. 2 Kodeksu cywilnego/.
2. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy dotyczy tylko takich czynności, które nie mogą być chronione prawnie, ponieważ są zabronione przez prawo, np. sprzedaż narkotyków, organów ludzkich, paserstwo, czy są sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, np. prostytucja. Natomiast przepis ten nie odnosi się do czynności, które nie były przedmiotem skutecznej umowy /np. z powodu jej nieważności spowodowanej niezachowaniem wymaganej formy aktu notarialnego/, ale mogły być. Tak więc skoro nieruchomość może być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, to jej sprzedaż nie mieści się w zakresie regulacji art. 3 ust. 1 pkt 3, natomiast jeżeli do sprzedaży nieruchomości nie doszło z powodu jej nieważności spowodowanej niezachowaniem formy aktu notarialnego, to nie podlega opodatkowaniu jako czynność, która nie miała miejsca.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jan Zając, Sędzia NSA Juliusz Antosik (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Protokolant Iwona Wtulich, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Elżbiety R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Lu 365/05 w sprawie ze skargi Elżbiety R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 6 czerwca 2005 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za październik 2003 r. 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz Elżbiety R. kwotę 440 zł /słownie: czterysta czterdzieści złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
