Wyrok NSA z dnia 23 maja 2006 r., sygn. II FSK 749/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak (sprawozdawca), Sędziowie NSA Jan Rudowski, Antoni Hanusz, Protokolant Marta Sarnowiec, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2006 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej "L." sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 stycznia 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 917/04 w sprawie ze skargi "L." sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 maja 2004 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2005 r., I SA/Gl 917/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę spółki "L." Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 maja 2004 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż decyzją z dnia 19 września 2000 r. Izba Skarbowa w K. utrzymała w mocy decyzję (...) Urzędu Skarbowego w B. z dnia 30 maja 2000 r. określającą Spółce podatek dochodowy od osób prawnych za 1995 r., zaległość podatkową w tym podatku w oraz należne odsetki od zaległości podatkowej. Określenie zobowiązania podatkowego nastąpiło po przeprowadzeniu przez wymieniony Urząd Skarbowy w dniu 27 września 1999 r. kontroli w spółce "L." Sp. z o.o., której przedmiotem były wydatki poniesione na rzecz prezesa zarządu Spółki Jana R., zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w 1995 r. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2001 r., I SA/Ka 2419/00 uchylono decyzję Izby Skarbowej w K. Sąd aprobując częściowo stanowisko organów podatkowych stwierdził, iż źródłem stosunku pracy w rozpatrywanym przypadku nie mogła stać się umowa zawarta w dniu 18 maja 1992 r. między Spółką a Janem R. Przedmiotowa umowa musiała zostać uznana za nieważną z uwagi na wadliwą reprezentację Spółki, niezgodną z przepisem art. 203 Kodeksu handlowego który stanowił, iż w umowach pomiędzy spółką, a członkami zarządu tudzież w sporach między nimi spółkę reprezentować mogą wyłącznie bądź to rada nadzorcza, bądź to pełnomocnicy powołani uchwałą wspólników. Wskazana okoliczność nie wyklucza jednakże całkowicie możliwości nawiązania stosunku pracy w terminie późniejszym. Pomimo, iż art. 29. Kodeksu pracy, w brzmieniu obowiązującym w 1992 r., nie pozostawiał wątpliwości co do tego, że umowa o pracę powinna być zawarta na piśmie, to jednak w orzecznictwie i doktrynie wskazywano na możliwość nawiązania stosunku pracy w sposób dorozumiany. W ocenie składu orzekającego należało zatem zbadać jakie skutki wywołało skierowanie do Jana R. przez pełnomocnika Spółki Grażynę C., pisma z dnia 15 grudnia 1992 r. i w jakiej relacji pozostawał on po tej dacie ze stroną skarżącą, co wymaga analizy zakresu i rodzaju obowiązków wykonywanych przez Jana R. Ponadto w przypadku uznania, że do zawarcia umowy o pracę doszło w sposób dorozumiany, konieczne jest rozważenie dalszego bytu tego stosunku pracy w 1995 r., kiedy prezes zarządu Jan R. był jednocześnie jedynym wspólnikiem "L." sp. z o.o. w B. W ocenie Sądu organy podatkowe nie uczyniły w pełni zadość ciążącemu na nich obowiązkowi dokładnego wyjaśnienia sprawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
