Wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. FSK 1648/04
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak, Sędziowie NSA Edyta Anyżewska (spr.), Maria Dożynkiewicz, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Janiny i Andrzeja D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2004 sygn. akt III SA 2217/02 dotyczącego sprawy ze skarg Andrzeja i Janiny D. na decyzje Ministra Finansów z dnia 10 lipca 2002 r., (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Finansów, odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1993 rok oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 marca 2004 r., III SA 2217/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi Andrzeja i Janiny D. na decyzje Ministra Finansów z dnia 10 lipca 2002 r., wydane w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Finansów odmawiających stwierdzenia nieważności w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 1993 r. W wyroku przedstawiono następujący stan sprawy.
Urząd Skarbowy w L. decyzjami z dnia 14 maja 1996 r. określił Andrzejowi D. i Janinie D. podatek dochodowy od osób fizycznych za 1993 r. Decyzje te stały się ostateczne, podatnicy nie skorzystali bowiem z możliwości wniesienia odwołania, natomiast wnioskami z dnia 20 lipca 1996 r. zwrócili się do Izby Skarbowej w N. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Urzędu Skarbowego z powodu rażącego naruszenia art. 8 Kpa, polegającego na wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu w sytuacji, gdy było ono już wszczęte na wniosek strony i zakończone protokołem z postępowania kontrolnego.
Izba Skarbowa w N. decyzjami z dnia 27 sierpnia 1996 r. odmówiła stwierdzenia nieważności.
Decyzje te zostały utrzymane w mocy decyzjami Ministra Finansów z dnia 8 lutego 1999 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2000 r. III SA 611 i 612/99 NSA z przyczyn procesowych, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm../ uchylił zaskarżone decyzje. Sąd nie podzielił zarzutów zawartych we wniosku o rażącym naruszeniu art. 8 Kpa. Natomiast za zasadny uznał zarzut podniesiony w skargach, że organ odwoławczy nie rozpoznał dodatkowych zarzutów, zgłoszonych w pismach uzupełniających odwołanie, w świetle przesłanek z art. 156 Kpa, czym naruszył art. 7, 77 par. 1, 80 i 107 par. 3 Kpa. Zarzuty te dotyczyły rażącego naruszenia przez decyzje wymiarowe par. 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992 r. w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe /Dz.U. nr 102 poz. 524 ze zm../, poprzez dokonanie korekty odpisów amortyzacyjnych, niezgodnie z tym przepisem.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
