Wyrok NSA z dnia 9 wrzenia 2005 r., sygn. I FSK 261/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędziowie NSA Ryszard Pęk ( spr.), Janusz Zubrzycki, Protokolant Agnieszka Szarc vel Szic, po rozpoznaniu w dniu 9 września 2005 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej "G." Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2004 r. sygn. akt I SA/Łd 1926/03 w sprawie ze skargi "G." Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 25 listopada 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od zwrotu wpłaconej nadwyżki podatku należnego nad naliczonym za grudzień 2001 r. 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od "G." Sp. z o.o. w Ł. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 1.800 zł /słownie: jeden tysiąc osiemset złotych/, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sygn. akt FSK 261/05 2
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę "G." Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia z dnia 25 listopada 2003 r. w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od zwrotu wpłaconej nadwyżki podatku należnego nad naliczonym za grudzień 2001 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że w dniu 28 stycznia 2002 r. Spółka "G." będąca zakładem pracy chronionej złożyła do Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. wniosek o zwrot wpłaconej kwoty zobowiązania w podatku VAT za grudzień 2001 r. w kwocie 127.391 zł. Urząd Skarbowy odmówił dokonania zwrotu podatku przyjmując, że na dzień złożenia wniosku Spółka zalegała z zapłatą podatku dochodowego od osób fizycznych. Izba Skarbowa w Ł. uchyliła w całości powyższą decyzję i umorzyła postępowania w sprawie nie podzielając stanowiska organu I instancji o istnieniu powyższej zaległości. W konsekwencji Urząd Skarbowy, w dniu 13 stycznia 2003 r., zwrócił Spółce wpłacony podatek VAT za grudzień 2001 r. wraz z odsetkami odpowiadającymi opłacie prolongacyjnej. Następnie, pismem z dnia 23 maja 2003 r., Urząd Skarbowy poinformował Spółkę o braku podstaw do wypłaty odsetek od kwoty zwróconego podatku VAT oraz o potrąceniu mylnie przekazanej przez Urząd Skarbowy kwoty odsetek w wysokości 12.785,30 zł. W dniu 17 czerwca 2003 r. Spółka zwróciła się z wnioskiem o zwrot 100% odsetek od zwróconego nie we właściwym terminie zapłaconego przez nią podatku VAT za grudzień 2001 r. Urząd Skarbowy, decyzją z dnia 29 sierpnia 2003 r. wydaną na podstawie art. 72 par. 1 pkt 1 i art. 78 Ordynacji podatkowej oraz art. 14a ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, odmówił Spółce wypłaty odsetek od zwrotu wpłaconej nadwyżki podatku należnego nad naliczonym za grudzień 2001 r. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Spółce nie należą się odsetki od kwoty podatku VAT zwróconej po upływie terminu określonego w art. 14a ust. 6 ustawy o podatku VAT, gdyż nie wynika to ani z tego przepisu, ani z innego przepisu ustawy o VAT, ani z przepisów Ordynacji podatkowej. Podkreślił, że jeżeli intencją ustawodawcy byłoby oprocentowanie podatku VAT w takiej sytuacji, to wyraźnie by o tym postanowił, podobnie jak w art. 21 ust. 6 ustawy o podatku VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. - rozpoznając odwołanie wniesione przez Spółkę - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając zaprezentowane w niej argumenty i podkreślił, iż przepisy rozdziału 9 Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania do rozpatrywanej sytuacji, gdyż dotyczą one nadpłat. Nadpłatą jest zaś kwota nadpłaconego lub nienależnie wpłaconego podatku, a kwota podatku VAT za grudzień 2001 r. była należna i została wpłacona w prawidłowej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, oddalając skargę Spółki na powyższą decyzję, podkreślił w uzasadnieniu wyroku, że organ podatkowy nie naruszył wskazanych w niej przepisów prawa podatkowego. Zaznaczył, że błędny był pogląd wyrażony w skardze, iż wpłacona przez Spółkę kwota podatku VAT, nie zwrócona przez urząd skarbowy w terminie określonym w art. 14a ust. 6 ustawy o podatku VAT, staje się nadpłatą. W ocenie Sądu organy podatkowe dokonały prawidłowej interpretacji art. 72 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej definiującego nadpłatę podatku. Do powstania nadpłaty - jak zaznaczył Sąd - dochodzi wtedy, gdy świadczenie podatkowe w świetle obowiązujących przepisów nie powinno mieć miejsca albo też jest ono wyższe niż powinno wynikać z obowiązującego prawa. W rozpoznawanej sprawie poza sporem było natomiast to, że Spółka zapłaciła za grudzień 2001 r. podatek VAT we właściwej wysokości, który sama zadeklarowała i wobec tego nie mogło być mowy o jakiejkolwiek nadpłacie podatku. Sąd podkreślił, że podatnicy podatku VAT prowadzący zakłady pracy chronionej zostali uprzywilejowani w ten sposób, iż przyznano im prawo do otrzymania zwrotu całości lub części kwoty wpłaconego do urzędu skarbowego podatku VAT /według stanu prawnego obowiązującego w 2001 r./. Tym samym zwrot wpłaconego podatku VAT, na podstawie art. 14a ust. 1i 6 ustawy o podatku VAT, był dokonywany nie dlatego, że podatek nie był należny lub został zapłacony w kwocie wyższej od należnej, lecz jako realizacja przyznanych określonej grupie podatników preferencji. Sąd wyraził pogląd, że powstanie obowiązku zwrotu podatnikowi zapłaconego podatku nie oznaczało, że podatek ten automatycznie stawał się nadpłatą w części podlegającej zwrotowi. Skoro - jak zauważył - kwota podatku, o której mowa w art. 14a ust. 6 ustawy o podatku VAT nie była nadpłatą, to organ podatkowy nie miał podstawy do jej oprocentowania, zwłaszcza, że także z innych przepisów Ordynacji podatkowe /poza regulacjami dotyczącymi nadpłat/ ani z przepisów ustawy o podatku VAT nie wynikała możliwość oprocentowania zwracanej podatnikowi na podstawie art. 14a ust. 1 i 6 z opóźnieniem kwoty podatku.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
