Wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. II FSK 121/05
Dla oceny czy różnice kursowe zwiększały koszty uzyskania przychodów należało rozważyć, czy koszty wyrażone w walutach obcych stanowiły koszty podatkowe, a ponieważ wyrażony w walutach obcych koszt dotyczył spłaty kredytu, prawidłowo Sąd oprócz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ zastosował również postanowienia art. 23 ust. 1 pkt 8 tej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005 r. w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Marii i Andrzeja K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 października 2004 r., 1/III SA 2176/03 w sprawie ze skargi Marii i Andrzeja K. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 17 lipca 2003 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. oraz odsetek od zaniżonych zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych - oddala skargę kasacyjną; (...).
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 października 2004 r., 1/III SA 2176/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę państwa Marii i Andrzeja K. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 17 lipca 2003 r.
Jak ustalił Sąd zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w O. - po rozpatrzeniu odwołania państwa Marii i Andrzeja K. od decyzji Urzędu Skarbowego w O. z dnia 28 lutego 2003 r. określającej zobowiązanie w podatku dochodowym za 1999 r. i odsetki od nieuiszczonych w terminie zaliczek - uchyliła decyzję organu I instancji i określiła stronie podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie 202.261,50 zł oraz odsetki od zaniżonych zaliczek w tym podatku w kwocie 8.402,80 zł. Izba Skarbowa uznała za prawidłowe rozstrzygnięcie organu I instancji kwestionujące zakwalifikowanie do kosztów uzyskania przychodu zaksięgowanych w księdze s.c. K. różnic kursowych w kwocie 51.472,77 zł od pobranych kredytów inwestycyjnych oraz kosztów z tego tytułu poniesionych w s.c. H. w kwocie 36.284,06 zł /w których skarżący byli wspólnikami/. Zdaniem organu odwoławczego w rozpoznawanym przypadku w ogóle nie wystąpiły różnice kursowe, bowiem kredytów zaciągniętych przez wspólników spółek cywilnych "K." i "H." nie można uznać za kredyty w walucie obcej. Według Izby Skarbowej w O. - analiza umów kredytowych wskazywała na to, iż operacja konwersji waluty spowodowała w istocie zmianę kapitału do spłaty, zaś zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ spłata pożyczki /kredytu/ nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Izba przyjęła, iż powołane przez stronę w odwołaniu od decyzji organu I instancji przepisy prawa dewizowego /tj. art. 2 ustawy - Prawo dewizowe w treści obowiązującej w 1999 r./ nie mają w rozpoznawanej sprawie zastosowania. Wskazała, że kredyty - jakkolwiek wyrażone w walucie obcej - spółka otrzymywała na swój rachunek w złotówkach i spłacała je walutą polską stanowiącą równowartość rat określonych w walucie obcej. Podzieliła także stanowisko organu podatkowego I instancji, zgodnie z którym dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych uzyskanie kredytu w walucie obcej nie jest przychodem, a jego spłata kosztem uzyskania przychodów. Odnosząc się zaś do informacji Urzędu Skarbowego w I. - na jaką powoływali się Skarżący - stwierdziła, że nie może ona mieć znaczenia w sprawie, jako że wydana została w indywidualnej sprawie, w innym stanie faktycznym i została skierowana do osoby prawnej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
