Wyrok NSA z dnia 15 listopada 2005 r., sygn. FSK 2530/04
1. Stan faktyczny sprawy ustalają wyłącznie organy podatkowe. Sąd administracyjny bada natomiast prawidłowości tych ustaleń mając na względzie normy prawa procesowego zastosowane w danym stanie faktycznym przez organy podatkowe lub których nie zastosowały mimo, iż powinny były to uczynić. Sąd administracyjny norm tych jednak bezpośrednio nie stosuje. Uwzględnia je kontrolując drogę postępowania podatkowego, którego legalność podważono składając skargę na ostateczną decyzję podatkową.
2. Aby skutecznie zakwestionować prawidłowość sprawowanej kontroli przez sąd administracyjny pierwszej instancji, należy wskazać na przepisy prawa, które naruszył sąd administracyjny, a następnie powiązać zarzuty z nimi związane z odpowiednimi normami prawa procesowego bądź materialnego, które wadliwie zastosowano w postępowaniu podatkowym.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej ze skargi kasacyjnej Marii H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 marca 2004 r. I SA/Ka 672/03 w sprawie ze skargi Marii H. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 26 lutego 2003 r. (...) w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. - oddala skargę kasacyjną; (...).
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 marca 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie I SA/Ka 672/03, oddalił skargę Marii H. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 26 lutego 2003 r., w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 rok. Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją utrzymano w mocy decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia 31 października 2002 r. określającą Marii H. zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 rok, zaległość podatkową oraz odsetki za zwłokę. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organy wskazały art. 233 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ /dalej Ordynacja podatkowa/, w związku z art. 23 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 169 poz. 1387/. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe ustaliły, iż podatniczka w 1996 roku prowadziła działalność gospodarczą zajmującą się produkcją opakowań z tworzyw sztucznych, w formie spółki cywilnej z L. O., pod nazwą "L." Spółka cywilna z siedzibą w K. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe stwierdziły nieprawidłowości w księgowaniu przez spółkę "L.", jako koszty uzyskania przychodu, wydatków stanowiących spłatę wartości maszyn nabytych w ramach zawartej przez spółkę umowy leasingu operacyjnego z dnia 12 lutego 1996 r. Uznały bowiem, iż chociaż umowa ta formalnie została nazwana umową leasingu operacyjnego, to postanowienia w niej zawarte wskazywały, iż była to umowa zakupu środka trwałego na raty. Nadto, spółka uiściła całą kwotę przewyższającą wartość wyleasingowanych maszyn w okresie krótszym od ekonomicznego ich zużycia. W związku z tym, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416/ /dalej ustawa podatkowa/ wydatki poniesione przez podatniczkę w ramach tej umowy, jako wydatki na zakup środków trwałych, nie stanowiły kosztu uzyskania przychodu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
