Wyrok NSA z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. FSK 2006/04
Prawidłowe jest oparcie podstawy kasacyjnej o art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, jeżeli zarzut naruszenia tego przepisu jest powiązany ze wskazanymi enumeratywnie w podstawie kasacyjnej przepisami postępowania podatkowego, przy czym powiązanie to wynika zarówno z treści podstawy, jak i z treści uzasadnienia, a strona zarzuca dokonanie przez Sąd I instancji błędnej oceny działań organów podatkowych w świetle wymienionych przepisów postępowania podatkowego i wywodzi, że skutkowała ona wadliwym zastosowaniem przywołanego na wstępie przepisu procedury sądowoadministracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 maja 2004 r. I SA/Wr 3808/02 w sprawie ze skargi "D. O. P." Spółki z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 26 września 2002 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r., zaległości i odsetek za zwłokę - uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania WWSA w Opolu, (...)
UZASADNIENIE
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 maja 2004 r., w sprawie I SA/Wr 3808/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 26 września 2002 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w O. z dnia 22 listopada 2001 r. określającą spółce D. O. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją Izba Skarbowa uchyliła decyzję organu I instancji w zakresie określenia części wysokości podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r., wysokości zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe przyjęły, iż korzystanie przez skarżącą spółkę ze środków uzyskanych z tytułu umowy pożyczki było nieodpłatnym świadczeniem na jej rzecz i stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ /dalej Ustawa podatkowa/, stanowiło przychód spółki. Stwierdzono także, iż koszty szkolenia pracowników spółki to jest koszty przejazdu, przelotu diet, ubezpieczeń, paliwa, jakie spółka poniosła w 2000 r. w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią koszty uzyskania jej przychodów. Organy podatkowe odmówiły natomiast zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków delegowania pracownika spółki celem przeprowadzenia szkolenia w Bułgarii, gdyż skarżąca nie uzyskała z tego tytułu żadnych przychodów. Izba Skarbowa uznała także, iż wpłaty dokonane na konto spółki w łącznej kwocie 356.243,20 zł zostały dokonane w związku z uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki z dnia 20 maja 2000 r., zobowiązującą do dokonania dopłaty tylko jednego wspólnika. W ocenie organu podatkowego okoliczność, iż do wniesienia dopłaty zobowiązany był tylko jeden wspólnik, przesądziła, iż brak było podstaw do zastosowania wobec spółki art. 12 ust. 4 pkt 11 Ustawy podatkowej, gdyż zobowiązanie tylko jednego wspólnika do dokonania dopłat było sprzeczne z art. 178 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. Kodeks handlowy /Dz.U. 1934 nr 57 poz. 502 ze zm./ /dalej Kodeks handlowy/. Mając powyższe na uwadze, organy podatkowe stanęły na stanowisku, że wniesienie przez 1 udziałowca wyżej wymienionej kwoty, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy podatkowej, stanowią środki pieniężne podlegające zaliczeniu do przychodów podlegających opodatkowaniu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
