Wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. OSK 794/04
W razie stwierdzenia przez sąd administracyjny, iż określony przepis rozporządzenia jest niezgodny z ustawą i nie może być zastosowany nie można stwierdzić, że decyzja wydana na podstawie takiego przepisu rozporządzenia jest wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, co w przypadku kontroli takiej decyzji przez sąd administracyjny nie uzasadnia uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 lutego 2004 r. SA/Bk 726/03 w sprawie ze skargi Jana K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 23 kwietnia 2003 r. (...) w przedmiocie kary pieniężnej za brak opłaty za przejazd po drogach krajowych uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Białymstoku, (...).
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uwzględnił skargę Jana K. i stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 23 kwietnia 2003 r., którą została utrzymana w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia 17 marca 2003 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 4.000 zł za przejazd po drogach krajowych bez uiszczenia opłaty.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.
W dniu 17 marca 2003 r. kierowca pojazdu należącego do przedsiębiorstwa skarżącego podczas kontroli okazał kartę opłaty drogowej, w której były poprawki w numerze rejestracyjnym pojazdu oraz nie posiadał dowodu uiszczenia opłaty za wcześniejszy okres przejazdu, za co organ pierwszej instancji nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 4.000 zł. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej przyjmując, że stosownie do przepisu par. 5 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych /Dz.U. nr 150 poz. 1684 ze zm./, w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonywania przejazdu przez kierowcę skarżącego, karta opłaty drogowej za przejazd niewypełniona lub wadliwie wypełniona, a także zawierająca poprawki, nie stanowi dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty. W karcie opłaty drogowej okazanej przez kierowcę skarżącego dokonano poprawki, ostatniej cyfry numeru rejestracyjnego pojazdu. Ponadto, zdaniem organu, nie została wykazana przez skarżącego ciągłość uiszczenia opłaty za cały przejazd, ponieważ występuje przerwa w ważności opłaty drogowej, której nie może uzasadniać wyłączenie pojazdu z ruchu z powodu awarii samochodu, na co powoływał się skarżący.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
