Wyrok NSA z dnia 3 listopada 2004 r., sygn. FSK 688/04
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, Sędziowie NSA Sylwester Marciniak, Jacek Brolik (spr.), Protokolant Dariusz Rosiak, po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Euzebii i Ryszarda O. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2003 r. sygn. III SA 98/02 w sprawie ze skargi Euzebii i Ryszarda O. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 6 grudnia 2001 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 6.12.2001 r. (...) Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w S. z dnia 18.06.2001 r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. w stosunku do Euzebii i Ryszarda małżonków O. i odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatkowej za wymieniony okres podatkowy. W przywoływanych decyzjach organy podatkowe ustaliły, rozważyły i oceniły /m.in./, co następuje: w wyniku prowadzonych robót budowlanych określony, istniejący budynek został przystosowany do nowej funkcji na potrzeby ubojni; wydatki w tym zakresie mają charakter inwestycyjny i służyły do ulepszenia środka trwałego. Nie było zatem podstaw do zaliczenia w. wym. wydatków w kwocie 36 948,94 zł do kosztów uzyskania przychodów roku 1999.
Rozliczenie przez podatników kwoty 10.922,15 zł jako kosztów reklamy publicznej wiązało się z nieodpłatnym przekazaniem towarów handlowych do sieci "G." sp. z o.o.
Uznając, iż przekazanie towarów handlowych nie stanowi wydatków na reklamę publiczną organy podatkowe uznały, że było to świadczenie udokumentowane fakturą jako darowizna, której koszty nie stanowią prawnie znaczących dla weryfikowanego samoobliczenia podatku kosztów uzyskania przychodów.
Brak było także podstaw do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów roku podatkowego 1999 wydatków na usługi marketingowe świadczone na rzecz podatników przez "G." sp. z o.o. Wydatki z tego tytułu nie zostały ujęte w prowadzonej w 1999 r. podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W toku postępowania podatnicy przedstawili fakturę z dnia 31 VII 2000 r. za wykonanie tych usług; uwzględnienie wymieniających z niej wydatków w kosztach uzyskania przychodów 1999 r. nie było jednak - zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - dopuszczalne i prawnie uzasadnione.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
