Wyrok NSA z dnia 14 lutego 1997 r., sygn. III SA 895/95
Wyrażenie poglądu prawnego przez organ podatkowy w sprawie wymiaru podatku nie może być dorozumiane, lecz musi wynikać z konkretnego aktu lub czynności tego organu.
Wtórne księgowanie przez podatnika /rachunkami wewnętrznymi/ kosztów poniesionych w 1991 r. nie oznacza, iż wbrew zasadzie określonej w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - może je potrącić 3 lata później. Bezzasadność argumentacji podatnika została szczegółowo wykazana przez organ odwoławczy, co zwalnia Sąd od obowiązku ponownego omawiania wyjaśnionych już kwestii.
Wyjaśnić natomiast należy, że na podatniku ciąży obowiązek prawidłowego wyliczenia i wykazania zarówno przychodów, jak i kosztów ich uzyskania. Dopiero zakwestionowanie zeznania podatkowego lub jego niezłożenie, daje organowi podatkowemu podstawę do wydania decyzji o wymiarze podatku w wysokości wynikającej z przepisów /art. 45 ust. 6/. Brak takiej decyzji nie oznacza, że organ podatkowy zaaprobował to zeznanie wobec czego podatnik, składając następne, stosuje się - jak sugerował skarżący - do znanego mu stanowiska tego organu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
