Wyrok NSA z dnia 27 czerwca 1997 r., sygn. I SA/Gd 691/96
1. Użycie błędnego sformułowania w uzasadnieniu decyzji, to jest "ustalenie podatku do zapłacenia" zamiast "określenie wysokości podatku za 1992 r ", nie ma znaczenia dla sprawy, gdyż nie mogło ono oznaczać zmiany sposobu powstania zobowiązania w podatku dochodowym.
2. O ile wstrzymanie wykonania decyzji z urzędu czy na wniosek powoduje, że decyzja zarówno ustalająca, jak i określająca, w granicach żądania będącego przedmiotem odwołania nie podlega wykonaniu /nie może być wszczęte postępowanie egzekucyjne/, o tyle wstrzymanie wykonania jedynie decyzji ustalających pociąga za sobą również skutki w zakresie biegu odsetek.
UZASADNIENIE
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny wyposażony został w funkcje kontrolne, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd ogranicza się do badania zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
W ustalonym bezspornie stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przede wszystkim zasadnie organy podatkowe wywodzą, iż terminy płatności poszczególnych podatków uzależnione są w pierwszym rzędzie od tego, w jaki sposób powstaje dotyczące ich zobowiązanie podatkowe. Ustawa o zobowiązaniach podatkowych z dnia 19 grudnia 1980 r. rozróżnia dwie kategorie decyzji podatkowych:
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
