Wyrok NSA z dnia 24 maja 1983 r., sygn. I SA 1714/82
1. Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje Prezesa Rady Ministrów /lub wydane z jego upoważnienia/ w sprawach przydziału oznaczonej kategorii lokali na terenie m. st. Warszawy, to jest decyzji wydawanych na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. nr 14 poz. 84/ przez naczelny organ administracji państwowej w rozumieniu art. 18 pkt 1 Kpa w dziedzinie objętej właściwością sądu administracyjnego na mocy art. 196 par. 1 i 2 pkt 7 Kpa.
2. Urząd Rady Ministrów, a tym bardziej jego wewnętrzna jednostka organizacyjna, nie jest organem administracji państwowej, lecz aparatem wykonawczym Prezesa Rady Ministrów.
3. Zarządzenie nr 210 Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 1955 r. o zakresie działania Urzędu Rady Ministrów w sprawach lokalowych oraz o obejmowaniu i zwalnianiu lokali użytkowych na terenie m.st. Warszawy /M.P. nr 75 poz. 926/ należy w obecnym stanie prawnym interpretować jako upoważnienie generalne dla funkcjonariuszy Urzędu Rady Ministrów do działania w imieniu Prezesa Rady Ministrów w tych sprawach. Sprawy sporne jednak par. 3 tego zarządzenia przekazuje do rozstrzygnięcia Prezesowi Rady Ministrów, co wyłącza możliwość ich rozstrzygania przez funkcjonariuszy Urzędu na podstawie upoważnienia generalnego.
4. Upoważnienie szczególne do rozstrzygnięcia w imieniu Prezesa Rady Ministrów sprawy spornej nie może być udzielone osobie, która podpisała decyzję pierwotną. Podlega ona, z mocy art. 24 par. 1 pkt 5 Kpa, wyłączeniu od udziału w ponownym rozpatrzeniu sprawy na podstawie art. 127 par. 3 Kpa.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
