Jak ująć w księgach rachunkowych zakup samochodu osobowego o wartości powyżej 20 000 euro i zoptymalizować koszty poprzez obniżenie stawki amortyzacyjnej

problem

1. Jakie wydatki wpłyną na jego wartość początkową?

2. Jaką metodę i stawkę amortyzacji należy zastosować?

3. Jak podzielić koszty amortyzacji i ubezpieczenia na stanowiące i niestanowiące kosztu podatkowego?

4. Czy możliwe jest obniżenie stawki amortyzacyjnej do poziomu np. 1% zarówno z punktu widzenia prawa bilansowego, jak i podatkowego?

5. Jakie skutki w podatku dochodowym ma obniżenie stawki amortyzacyjnej takiego samochodu osobowego?

rada

Ad 1. Ustawa o rachunkowości niemalże identycznie jak ustawy podatkowe określa elementy składające się na wartość początkową nabywanego samochodu osobowego. Pewną różnicą wynikającą raczej z wydawanych interpretacji podatkowych niż z samych definicji ceny nabycia jest to, że niektóre urzędy skarbowe w przypadku odsetek i różnic kursowych naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania stosują zasadę kasową.

Ad 2. Ustawa o rachunkowości zaleca przyjęcie takiej metody i stawki amortyzacji, która odzwierciedli okres ekonomicznej użyteczności środka trwałego. Nie zawęża więc możliwych do przyjęcia metod i stawek amortyzacyjnych, tak jak określa to prawo podatkowe, gdzie znajduje się wyraźny nakaz zastosowania metody liniowej amortyzacji i ograniczenie rocznej stawki amortyzacji do wysokości 20%.

Ad 3. Przepisy ustawy o podatku dochodowym ograniczają możliwości zaliczania do kosztów podatkowych wydatków na nabycie i eksploatację samochodów osobowych stanowiących środki trwałe o wartości przekraczającej 20 000 euro. Zarówno odpisy amortyzacyjne, jak i składki ubezpieczeniowe naliczone od wartości samochodu przekraczającej 20 000 euro nie mogą stanowić kosztu podatkowego. W związku z tym w ewidencji księgowej należy prowadzić odrębne konta dla kosztów stanowiących i niestanowiących kosztu uzyskania przychodu.