Postanowienie SN z dnia 30 lipca 2026 r., sygn. III KK 57/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie A. N. skazanej z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 30 lipca 2026 r. wniosku obrońcy skazanej o wyłączenie sędziego SN Adama Rocha od udziału w sprawie o sygn. akt III KK 57/26 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanej A. N. – r. pr. E. J. w dniu 24 marca 2026 r. (prezentata k. 42) skierował do Sądu Najwyższego wniosek z dnia 18 marca 2026 r. o wyłączenie sędziego SN Adama Rocha od rozpoznania sprawy kasacyjnej o sygn. akt III KK 57/26 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., ze względu na istnienie okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności ww. sędziego w jej aspekcie instytucjonalnym, wywołaną wadliwą procedurą powołania do pełnienia funkcji sędziego Sądu Najwyższego.
W uzasadnieniu wniosku obrońca skazanej wskazał, że sędzia SN Adam Roch został powołany na stanowisko sędziego Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego na podstawie postanowienia Prezydenta RP z dnia 20 września 2018 r. w wyniku rekomendacji wydanej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, a zatem w procedurze dotkniętej co najmniej istotną ułomnością. W tej sytuacji, przywołując wybrane orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające stanowisko, że w sytuacji wystąpienia ryzyka nieprawidłowej obsady sądu uzasadnione jest zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 czerwca 2022r., V KO 43/22, LEX nr 3375645; z dnia 23 czerwca 2022 r., II KO 48/22, LEX nr 3370369; z dnia 28 lipca 2022 r., V KO 69/22, LEX nr 3375652; z dnia 25 listopada 2021 r., I CSKP 524/21, LEX nr 3262183, z dnia 16 września 2022 r., III KK 339/22), a także wskazując, iż zarzut kasacyjny oparty jest na fakcie wydania orzeczenia przez sędziego orzekającego w pierwszej instancji powołanego właśnie w tej samej wadliwej procedurze, obrońca uznał, że powyższe cyt. „rodzić może w dwójnasób wątpliwość, że wyznaczony skład Sądu Najwyższego w osobie SSN Adama Roch poniekąd orzekałby też i „w swojej sprawie”. Końcowo, powołując się na uchwałę składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I–4110–1/20, której nadano moc zasady prawnej, co powoduje w ocenie obrońcy, że każdy skład orzekający jest nią związany, a także zaznaczając, że jej zasadnicze tezy znalazły potwierdzenie w późniejszym orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (zob. wyroki: z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19; z dnia 8 listopada 2021 r., Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, skargi nr 49868/19 i 57511/19; z dnia 3 lutego 2022 r., Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga nr 1469/20) podniósł, że cyt. „[i]stnieje zatem potencjalna możliwość uznania w przyszłości, że w sprawie skazanej A. N. wystąpiło uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej, tj. nieprawidłowej obsady sądu” (k. 42-44).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
