Postanowienie NSA z dnia 22 września 2026 r., sygn. I OSK 1126/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 413/26 o odrzuceniu skargi Gminy W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 3 lutego 2026 r. znak SKO.UW/4163/173/2025 w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 21 maja 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 413/26 odrzucił skargę Gminy W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 3 lutego 2026 r. znak SKO.UW/4163/173/2025 w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji zanegował legitymację skargową Gminy w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., podkreślając, że w sprawie jako quasi organ I instancji orzekał Burmistrz Miasta i Gminy W. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w tym postępowaniu legitymacji strony procesowej, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnych do sądu. Sąd podkreślił, że ten sam podmiot nie może w tym samym postępowaniu kumulować roli organu prowadzącego postępowanie z rolą strony postępowania. Burmistrz jest organem wykonawczym gminy, stąd legitymacji takiej nie będzie posiadała również taka jednostka samorządu terytorialnego, której ten organ jest reprezentantem.
Sąd I instancji stwierdził ponadto, że niezaskarżalne jest samo postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie przywrócenia terminu użytkownikowi wieczystemu, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie poddała bowiem kontroli sądów administracyjnych orzeczeń wydawanych przez samorządowe kolegia odwoławcze. Tak więc ani orzeczenie merytoryczne, ani orzeczenie stricte procesowe, ani jakiekolwiek inne czynności podejmowane przez samorządowe kolegium odwoławcze w tego rodzaju postępowaniu nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Ponadto, skoro z uchwały NSA z 17 grudnia 2018 r., sygn. akt l OPS 2/18, wynika, że na postanowienie samorządowego kolegium odwoławczego o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości, przysługuje na zasadzie wyjątku od zasady skarga do sądu administracyjnego, to tego wyjątku nie można rozszerzać na postanowienie o przywróceniu terminu, które nie prowadzi do zakończenia dalszego procedowania przez kolegium w sprawie wniosku użytkownika wieczystego dotyczącego dopuszczalności aktualizacji opłaty rocznej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
