Interpretacja indywidualna z dnia 14 września 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.438.2026.1.LM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy momentu ewidencji na kasie fiskalnej sprzedaży usług parkingowych oraz wydania paragonu w związku ze świadczeniem tych usług przez Gminę.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Urząd Miasta jest czynny w następujących godzinach: Poniedziałek, Środa, Czwartek od 7:30 do 15:30, Wtorek od 7:30 do 16:30, Piątek od 7:30 do 14:30.

Wnioskodawca-Gmina (…)-Miasto na prawach powiatu (zwany dalej Gminą/Wnioskodawcą) na podstawie Zarządzenia nr (…) Prezydenta Miasta (…) z dnia (…) r. w sprawie określenia wysokości opłat za parkowanie pojazdów, (…) na prawach powiatu (zwanego dalej Zarządzeniem), na nieruchomościach stanowiących własność Gminy, położonych w (…) przy ul. (…), oznaczonych jako płatne publiczne parkingi niestrzeżone, wprowadził obowiązek ponoszenia opłaty parkingowej za korzystanie z mienia gminy w dniach od poniedziałku do piątku w godzinach od 7.00 do 17.00. W Zarządzeniu określono szczegółowe zasady ustalania wysokości opłaty oraz sposobu jej poboru.

Ponadto, zgodnie z § 4 ust. 1 ww. Zarządzenia za nieuiszczenie opłaty za postój lub za przekroczenie opłaconego czasu parkowania pobiera się opłatę stanowiącą wynagrodzenie za bezumowne zajęcie miejsca postojowego (zwaną dalej Opłatą), w wysokości 300,00 zł, płatną w terminie 14 dni od dnia zdarzenia (otrzymania wezwania-raportu z powodu nieopłaconego postoju). W razie zapłaty w terminie 7 dni od dnia zdarzenia (otrzymania wezwania-raportu z powodu nieopłaconego postoju) wysokość opłaty za bezumowne korzystanie z powierzchni miejsca postojowego ulega obniżeniu i wynosi 100,00 zł. Opłatę w wysokości 100,00 zł można opłacić na rachunek bankowy wskazany w wezwaniu-raporcie lub poprzez opłatę w parkomacie.

Wezwanie-raport do wniesienia opłaty wystawiane jest przez kontrolerów i umieszczane za wycieraczką przedniej szyby pojazdu. Wezwanie zawiera informacje niezbędne do uregulowania należności za bezumowne zajęcie miejsca postojowego, tj.:

a)dane podmiotu wystawiającego wezwanie - raport wraz z adresem, nr telefonu, nr NIP, adresem elektronicznym do doręczeń;

b)datę, godzinę oraz nr kontrolera;

c)numer zawiadomienia;

d)nr rejestracyjny pojazdu, markę pojazdu oraz miejsce postoju;

e)określenie przyczyny nałożenia opłaty (nieważny bilet/nieważny abonament);

f)informację: „Kierowco w trakcie kontroli stwierdzono postój w/w pojazdu na Płatnym Placu Postojowym bez uiszczenia opłaty. W związku z tym, wzywa się do wniesienia opłaty za bezumowne korzystanie z miejsca postojowego”;

g)wskazanie wysokości opłaty wraz z terminem płatności:

-300 zł płatna w ciągu 14 dni od dnia zdarzenia (wystawienia wezwania - raportu). Po upływie 14 dni zostaną naliczone odsetki ustawowe za opóźnienia,

-100 zł w przypadku, gdy opłata zostanie uiszczona w terminie 7 dni od dnia wystawienia wezwania-raportu;

h)informację o formie opłaty:

-Przelewem na konto Gminy (…) (z podaniem numeru wezwania-raportu i/lub numeru rejestracyjnego pojazdu),

-Bezpośrednio w parkomacie Płatnych Placy Postojowych skanując kod QR lub wpisując numer zawiadomienia (dotyczy opłaty 100 zł płatnej do 7 dni);

i)nr rachunku;

j)podstawę prawną;

k)Podpis kontrolera;

l)kod QR umożliwiający dokonanie opłaty w parkomacie.

Kontrolerzy nie posiadają przy sobie kas fiskalnych. Nie istnieje zatem obecnie możliwość automatycznego zaewidencjonowania Opłaty w chwili jej nałożenia.

Zgodnie z § 4 ust. 2 Zarządzenia Opłatę uważa się za wniesioną prawidłowo w przypadku uznania rachunku bankowego Gminy (…) – Miasta na prawach powiatu, w terminach i w wysokości wskazanej w § 4 ust. 1, tj. odpowiednio 300,00 zł albo 100,00 zł.

Dodatkowo, Uchwałą nr (…) Rady Miejskiej (…)  z dnia 21 sierpnia 2025 r. wprowadzony został Regulamin korzystania z niestrzeżonych płatnych parkingów publicznych przy ul. (…) w (…).

Zgodnie z § 3 ust. 8 ww. Regulaminu istnieje możliwość anulowania Opłaty w sytuacjach:

1)okazania ważnej opłaty parkingowej wykupionej najpóźniej w ciągu 10 minut od wystawienia wezwania-raportu z powodu nieopłaconego postoju,

2)okazaniu ważnego abonamentu, o którym mowa w § 3 ust. 3 Regulaminu,

3)potwierdzeniu przez Biuro Zarządzania Gospodarką Komunalną, Referat Infrastruktury Miejskiej i Płatnego Parkowania awarii parkomatu.

Co istotne, nie określono terminu, w którym wskazane uprawnienie dotyczące anulowania Opłaty przysługuje.

W sytuacji stwierdzenia braku zapłaty, po upływie terminu do jej wniesienia Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych właściciela pojazdu do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (dalej CEPiK). Każdy wniosek musi zawierać:

a)zdjęcia ujmujące nr rejestracyjny pojazdu, markę pojazdu, przednią szybę oraz zdjęcie z pozostawionym wezwaniem za szybą,

b)oświadczenie, iż włożona za szybę kartka stanowi zawiadomienie o nr rej. pojazdu, marce pojazdu, wystawionego danego dnia oraz w miejscu postoju (wskazanie konkretnych danych do każdego wezwania),

c)kopię wezwania - raportu

d)potwierdzenie dokonania opłaty dotyczące konkretnego nr zawiadomienia.

Po otrzymaniu informacji z CEPiK, kierowane jest do właściciela pojazdu w celu polubownego rozwiązania sporu przedsądowe wezwanie, informujące o zadłużeniu (wskazywany jest powód zadłużenia, kwota, termin i sposób płatności). W przypadku dalszego braku dokonania wpłaty sprawa zostaje skierowana do sądu.

W związku z powyższym stanem faktycznym, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do momentu, w którym powinno nastąpić zaewidencjonowanie opłaty stanowiącej wynagrodzenie za bezumowne zajęcie miejsca postojowego, nakładanej na podstawie § 4 ust. 1 Zarządzenia na kasach rejestrujących, a także co do sposobu wydania paragonu.

Pytania

1)W którym momencie powinno nastąpić zaewidencjonowanie przy użyciu kasy rejestrującej opłaty stanowiącej wynagrodzenie za bezumowne zajęcie miejsca postojowego, nakładanej na podstawie § 4 ust. 1 ww. Zarządzenia (opłaty nakładanej za nieuiszczenie opłaty za postój lub za przekroczenie opłaconego czasu postoju)?

2)W odniesieniu do obowiązku wydania paragonu, czy obowiązek ten będzie spełniony poprzez zapewnienie możliwości odbioru paragonu w budynku Urzędu kolejnym dniu roboczym następującym po dniu, w którym uiszczono Opłatę?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:

a)w postaci papierowej lub

b)za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.

Zgodnie natomiast z § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845, dalej: rozporządzenie kas), podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności. Zatem na podatniku dokonującym sprzedaży spoczywa obowiązek wystawienia nabywcy paragonu podczas dokonywania sprzedaży, a także obowiązek wydania paragonu nabywcy, bez jego żądania. Moment fiskalizacji i wydania paragonu-zgodnie z zasadą ogólną-powinien nastąpić nie później niż z chwilą przyjęcia należności za towar lub usługę.

Zgodnie natomiast z § 6 ust. 1 pkt 2 ww. Rozporządzenia, w przypadku otrzymania przed dokonaniem sprzedaży całości albo części należności (zapłaty):

a)w gotówce - wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny z chwilą jej otrzymania,

b)za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem - wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny niezwłocznie po jej uznaniu na rachunku podatnika, nie później niż z końcem miesiąca, w którym została uznana na rachunku podatnika, a jeżeli przed końcem tego miesiąca dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą jej dokonania.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że usługi parkingowe, polegające na udostępnieniu miejsca parkingowego, swoim charakterem odpowiadają usługom najmu czy usługom o podobnym do najmu charakterze. Natomiast opłaty naliczane za brak biletu czy przekroczenie czasu parkowania nie są sankcją, lecz elementem wynagrodzenia za usługę parkingową. Stanowią one wynagrodzenie należne za udostępnienie miejsca parkingowego w szczególnych okolicznościach, są więc bezpośrednio związane z usługą parkingu i podlegają opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla tej usługi.

Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.428.2023.1.DS z 20 listopada 2023: „ww. opłata dodatkowa pobierana przez Państwa stanowi w istocie wynagrodzenie za świadczenie usług. Otrzymana przez Państwa ww. dodatkowa opłata jest ściśle związana z korzystaniem z miejsca parkingowego (usługą parkingową) i wiąże się z niewywiązaniem się kierowcy pojazdu z obowiązków przewidzianych w regulaminie podczas korzystania z miejsca parkingowego.”

Takie stanowisko potwierdzone zostało również w interpretacji o sygn. 0114-KDIP1-3.4012.939.2025.2.KP z 12 marca 2026 r., w której podkreślono, że „Opłata dodatkowa nie może pojawić się w oderwaniu od zasadniczej usługi parkingowej.”

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że obowiązek podatkowy w VAT z tytułu opłat, powstaje analogicznie jak dla usług najmu/usług o podobnym charakterze, zatem na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy o VAT, w zw. z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT. Stanowisko to zostało potwierdzone w interpretacjach, m.in. w interpretacji o sygn. DOP7.8101.62.2023.FMLM z 28 listopada 2024, zgodnie z którą: „W świetle powołanych powyżej regulacji dotyczących obowiązku podatkowego w podatku VAT, obowiązek ten w przypadku nałożenia opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za parkowanie lub przekroczenie opłaconego czasu parkowania, będzie powstawał na zasadach określonych dla usług najmu lub usług o podobnym charakterze.”

Co do zasady obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi (art. 19a ust. 1 ustawy o VAT), dla usług najmu i usług o podobnym charakterze (do których zaliczono usługę parkingową) – z chwilą wystawienia faktury (art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy o VAT), jeżeli faktura nie została wystawiona lub wystawiono ją z opóźnieniem – z chwilą upływu terminów na jej wystawienie określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a gdy terminu na wystawienie faktury nie określono – z chwilą upływu terminu płatności (art. 19a ust. 7 ustawy o VAT).

Ponadto, wskazać należy, że zasadniczo wszystkie transakcje na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych muszą być ewidencjonowane na kasie, a zwolnienia z rozporządzenia w sprawie kas nie obejmują usług parkingu samochodów. Jak wskazano w interpretacji Dyrektora KIS o sygn. 0114-KDIP1-3.4012.975.2025.1.LM z 30 marca 2026 stwierdził: „Spółka ma i będzie miała obowiązek ewidencjonowania na kasie fiskalnej opłat dodatkowych w związku ze świadczeniem usług parkingu na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych”.

Skoro zatem Opłata jest częścią wynagrodzenia za usługę parkingu, usługa parkingowa została zakwalifikowana jako usługa o charakterze zbliżonym do najmu, a dla tej kategorii usług obowiązek podatkowy powstaje według mechanizmu z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b w zw. z ust. 7 ustawy o VAT, moment fiskalizacji Opłaty powinien zasadniczo odpowiadać momentowi powstania obowiązku podatkowego dla tej części wynagrodzenia.

Zdaniem Wnioskodawcy należy ponadto rozróżnić trzy sytuacje:

1.Wystawiana jest faktura - może zdarzyć się sytuacja, że kierowca zgłosi się jako podatnik przed upływem terminu płatności - obowiązek podatkowy (a co za tym idzie rozliczenie VAT) powstaje co do zasady z chwilą wystawienia faktury, a sprzedaż nie podlega fiskalizacji na kasie (brak rejestracji na kasie, brak paragonu);

2.Faktura nie jest wystawiana - sytuacja najczęstsza, faktura nie jest wystawiana na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych– wtedy zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, a więc obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu wystawienia faktury wynikającego z art. 106i ustawy, a jeżeli takiego terminu nie określono - z chwilą upływu terminu płatności.

3.Faktura jest wystawiana na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub rolnika ryczałtowego – wówczas ma zastosowanie art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b tj. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury. Jednakże, gdyby faktura nie została wystawiona w terminie to będzie miał zastosowanie art. 19.a ust. 7 VAT. Jednakże mimo wystawienie faktury na rzecz ww. podmiotów, nadal istnieje obowiązek wystawienia i wydania paragonu fiskalnego.

Zdaniem Wnioskodawcy, fiskalizacja Opłaty powinna nastąpić w następujących terminach:

a)w momencie otrzymania opłaty, w sytuacji, gdy zapłata nastąpiła przed terminem płatności w godzinach pracy urzędu,

b)w następującym dniu roboczym po dniu otrzymania płatności (w sytuacji dokonania zapłaty przed terminem wskazanym w piśmie), w sytuacji, gdy została ona uiszczona po godzinach pracy urzędu,

c)z upływem terminu zapłaty wskazanym w piśmie,

d)w momencie wystawienia faktury na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy wcześniej nie doszło do zapłaty i nie minął termin płatności,

e)w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Jednocześnie nie można zaaprobować stanowiska, że Opłatę należy każdorazowo rejestrować „w momencie upływu terminu płatności” bez względu na stan realizacji świadczenia i dokumentowanie transakcji. Jeżeli bowiem Opłata zostanie uiszczona wcześniej i jednocześnie brak jest podstaw do wystawienia faktury – w praktyce podatnik powinien dokonać fiskalizacji z chwilą powstania obowiązku podatkowego, a nie z upływem terminu płatności. Natomiast jeżeli przed upływem terminu płatności okaże się, że nabywca jest podatnikiem i wystawiona zostanie faktura – sprzedaż nie powinna być w ogóle ewidencjonowana na kasie.

Również błędne byłoby ewidencjonowanie na kasie fiskalnej w momencie wystawienie upomnienia. W tym bowiem momencie nie wiadomo, czy nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, czy podatnik VAT.

Odnosząc się natomiast do momentu fiskalizacji w sytuacji, w której nie dochodzi do uiszczenia Opłaty - zdaniem Wnioskodawcy brak zapłaty nie eliminuje obowiązku rozliczenia, a ponadto nie odracza w żadnym stopniu momentu fiskalizacji. W takim przypadku, fiskalizacja powinna nastąpić z upływem terminu płatności.

Ponadto, należy zauważyć, że każdorazowo istnieje potencjalne ryzyko, że opłata zostanie ostatecznie anulowana (m.in. w sytuacji okazania ważnej opłaty parkingowej wykupionej najpóźniej w ciągu 10 minut od wystawienia wezwania-raportu z powodu nieopłaconego postoju). Dlatego też zaewidencjonowania opłaty na kasie fiskalnej już w momencie jej nałożenia powodowałoby szereg problemów w sytuacji, w której naliczenie opłaty okazałoby się finalnie bezzasadne, a w konsekwencji sama opłata została później anulowana.

Należy również zwrócić uwagę na sytuację, w której zapłata zostaje uiszczona po godzinach pracy urzędu, ale przed upływem terminu płatności. W tym przypadku zdaniem Wnioskodawcy płatność powinna zostać zaewidencjonowana na kasie fiskalnej niezwłocznie, następnego dnia roboczego po otrzymaniu płatności.

Tożsame stanowisko zostało wyrażone w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 kwietnia 2023 r. w sprawie sygn. 0114-KDIP1-3.4012.146.2023.1.KP w której wskazano, że „Analizując przepis § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących, otrzymanie przed dokonaniem sprzedaży całości lub części należności (zapłaty) podlega ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej z chwilą jej otrzymania lub bezpośrednio po uzyskaniu informacji o otrzymaniu wpłaty, tj. bez zbędnej zwłoki w dniu następnym lub pierwszego dnia pracy następującego po dniach wolnych od pracy. Nie ma w tym przypadku znaczenia fakt w jakiej formie dokonano zapłaty.

Zatem należy wskazać, że otrzymane zapłaty na rachunek bankowy powinny być zaewidencjonowane przy użyciu kasy rejestrującej niezwłocznie, jak najszybciej po otrzymaniu informacji z banku o dokonanej wpłacie, tj. w dniu następnym, jeżeli informację o wpływie środków Podatnik otrzymuje już po godzinach pracy lub pierwszego dnia pracy następującego po dniach wolnych od pracy.

Odpowiadając na Państwa wątpliwości należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy płatność zostanie dokonana po godzinach Państwa pracy np. w dniu 23 stycznia 2023 r. po godzinie 16:00 powinni Państwo tą wpłatę zaewidencjonować na kasie fiskalnej niezwłocznie, jak najszybciej po otrzymaniu informacji z banku. W okolicznościach sprawy będzie to dzień 24 stycznia 2023 r”.

Ad 2

Przechodząc natomiast do kwestii wydania paragonu-jak już wskazano wyżej, zgodnie z § 6 ust. 1 i 2, rozporządzenie kas, podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności. Ponadto w przypadku otrzymania przed dokonaniem sprzedaży całości albo części należności (zapłaty)-podatnicy wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny niezwłocznie po jej uznaniu na rachunku podatnika, nie później niż z końcem miesiąca, w którym została uznana na rachunku podatnika, a jeżeli przed końcem tego miesiąca dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą jej dokonania.

Sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań, aby przekazać do dyspozycji nabywcy wydrukowany z kasy rejestrującej dokument potwierdzający sprzedaż. Przechodząc natomiast do realiów omawianego stanu faktycznego, nie istnieje możliwość wydania paragonu fiskalnego w tym samym momencie, w którym dochodzi do zaewidencjonowania Opłaty na kasie fiskalnej. Trzeba bowiem wziąć pod uwagę, że do fiskalizacji dochodzi niezwłocznie po jej uznaniu na rachunku podatnika, a taki sposób zapłaty generuje określone ograniczenia techniczne i organizacyjne.

Natomiast wziąwszy pod uwagę, że zgodnie ze wskazanymi wyżej postanowieniami rozporządzenia kas, za niezwłoczne rozumiane jest takie wydanie nabywcy paragonu, które nastąpi nie później niż z końcem miesiąca, w którym kwota została uznana na rachunku, w ocenie Wnioskodawcy, umożliwienie użytkownikom parkingu odbioru paragonu fiskalnego w kolejnym dniu roboczym następującym po dniu uiszczenia opłaty, będzie wystarczające do spełnienia powyższych wymogów.

Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że wydanie paragonu w momencie dokonania fiskalizacji Opłaty nie jest fizycznie możliwe. Mając jednak na względzie brak wyjątków od obowiązków wydania paragonu-zasadnym wydaje się zapewnienie rozwiązania, które pozwoli na wydanie paragonu nabywcy w sposób niezwłoczny w rozumieniu rozporządzenia kas.

Jak wskazano w wyroku NSA z 29 sierpnia 2019 r. (sygn. akt I FSK 734/17) „skoro kupujący nie ma obowiązku odbioru wydrukowanego dokumentu fiskalnego, to obowiązkiem sprzedawcy (podatnika) jest jedynie zaoferowanie mu jego odbioru. Podatnik ewidencjonujący sprzedaż ma zatem obowiązek wydrukowania paragonu w czasie i miejscu dokonania transakcji oraz poinformowania (w dowolnej, skoro ustawa i akt wykonawczy nie wskazują formy) kupującego o tym, że taki dokument został wydrukowany, jest dostępny dla kupującego w miejscu dokonania sprzedaży i może on ten dokument odebrać. Kupujący nie musi zwracać się ani o wydrukowanie paragonu, ani o jego wydanie. Paragon ma być wydrukowany i udostępniony do odbioru przez sprzedawcę w przypadku każdej transakcji, niezależnie od żądania kupującego. (…) Wystarczy, że sprzedawca wydrukuje wystawiony w chwili sprzedaży paragon i udostępni go klientowi. Dopuszczalne jest także przesłanie jego obrazu na komórkę klienta razem z komunikatem, że papierowy wydruk można odebrać w budynku stacji paliw”.

W wyroku NSA o sygn. I FSK 2126/19 z 7 lutego 2023 r., wskazano: „Skoro kupujący nie ma obowiązku odbioru wydrukowanego dokumentu fiskalnego, to obowiązkiem sprzedawcy (podatnika) jest jedynie zaoferowanie mu jego odbioru. Podatnik ewidencjonujący sprzedaż ma zatem obowiązek wydrukowania paragonu w czasie i miejscu dokonania transakcji oraz poinformowania (w dowolnej, skoro ustawa i akt wykonawczy nie wskazują formy) kupującego o tym, że taki dokument został wydrukowany, jest dostępny dla kupującego w miejscu dokonania sprzedaży i może on ten dokument odebrać”.

Podkreślenia zatem wymaga, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem wystarczające dla spełnienia obowiązków przez podatnika jest samo wydrukowanie dokumentu fiskalnego oraz stworzenie realnej możliwości jego odbioru. Przy czym forma poinformowania nabywcy może być dowolna, ponieważ przepisy nie narzucają konkretnego sposobu komunikacji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot, inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Może więc zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Zwolnienia z obowiązku instalowania kas rejestrujących zostały określone w § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902), zwanego dalej „rozporządzeniem”, wskazują one na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia:

Jak stanowi § 2 ust. 2 rozporządzenia:

Zwolnienie wskazane w § 2 rozporządzenia jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3 rozporządzenia, nie stosuje się jednak w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług wymienionych w przepisie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia.

I tak, zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia:

Stosownie do § 7 rozporządzenia:

Jednakże w myśl § 8 ust. 2 rozporządzenia:

Zgodnie natomiast z § 8 ust. 4 rozporządzenia:

Według § 8 ust. 5 rozporządzenia:

Kasa rejestrująca jest szczególnym urządzeniem, którego podstawowym zadaniem jest nie tylko rzetelne dokumentowanie osiąganych przez podatników obrotów i podatku należnego, ale również stworzenie dokładnego mechanizmu kontroli obrotów z tytułu sprzedaży dokonywanej na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, czyli na rzecz podmiotów niezainteresowanych uzyskaniem potwierdzenia dokonanej transakcji. Tym samym, zadaniem regulacji dotyczących realizacji obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących jest także zapobieganie ewentualnym nadużyciom.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Gmina na podstawie Zarządzenia w sprawie określenia wysokości opłat za parkowanie pojazdów, (…), wprowadziła obowiązek ponoszenia opłaty parkingowej (…). W Zarządzeniu określono szczegółowe zasady ustalania wysokości opłaty oraz sposobu jej poboru.

Zgodnie z Zarządzeniem za nieuiszczenie opłaty za postój lub za przekroczenie opłaconego czasu parkowania pobiera się opłatę stanowiącą wynagrodzenie za bezumowne zajęcie miejsca postojowego (zwaną dalej Opłatą), w wysokości 300,00 zł, płatną w terminie 14 dni od dnia zdarzenia (otrzymania wezwania-raportu z powodu nieopłaconego postoju). W razie zapłaty w terminie 7 dni od dnia zdarzenia (otrzymania wezwania-raportu z powodu nieopłaconego postoju) wysokość opłaty za bezumowne korzystanie z powierzchni miejsca postojowego ulega obniżeniu i wynosi 100,00 zł. Opłatę w wysokości 100,00 zł można opłacić na rachunek bankowy wskazany w wezwaniu-raporcie lub poprzez opłatę w parkomacie.

Wezwanie-raport do wniesienia opłaty wystawiane jest przez kontrolerów i umieszczane za wycieraczką przedniej szyby pojazdu. Wezwanie zawiera informacje niezbędne do uregulowania należności za bezumowne zajęcie miejsca postojowego, m.in.:

• wskazanie wysokości opłaty wraz z terminem płatności: - 300 zł płatna w ciągu 14 dni od dnia zdarzenia (wystawienia wezwania - raportu). Po upływie 14 dni zostaną naliczone odsetki ustawowe za opóźnienia, - 100 zł w przypadku, gdy opłata zostanie uiszczona w terminie 7 dni od dnia wystawienia wezwania – raportu;
• informację o formie opłaty: - Przelewem na konto Gminy (…) (z podaniem numeru wezwania - raportu i/lub numeru rejestracyjnego pojazdu), - Bezpośrednio w parkomacie Płatnych Placy Postojowych skanując kod QR lub wpisując numer zawiadomienia (dotyczy opłaty 100 zł płatnej do 7 dni);
• nr rachunku;
• kod QR umożliwiający dokonanie opłaty w parkomacie.

Kontrolerzy nie posiadają przy sobie kas fiskalnych. Nie istnieje zatem obecnie możliwość automatycznego zaewidencjonowania Opłaty w chwili jej nałożenia.

Zgodnie z § 4 ust. 2 Zarządzenia Opłatę uważa się za wniesioną prawidłowo w przypadku uznania rachunku bankowego Gminy (…) – Miasta na prawach powiatu, w terminach i w wysokości wskazanej w § 4 ust. 1, tj. odpowiednio 300,00 zł albo 100,00 zł.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, w którym momencie powinno nastąpić zaewidencjonowanie przy użyciu kasy rejestrującej opłaty stanowiącej wynagrodzenie za bezumowne zajęcie miejsca postojowego, nakładanej na podstawie § 4 ust. 1 ww. Zarządzenia (opłaty nakładanej za nieuiszczenie opłaty za postój lub za przekroczenie opłaconego czasu postoju).

Jak wskazują wyżej przytoczone przepisy, co do zasady wszystkie transakcje dotyczące sprzedaży towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych należy bezwzględnie ewidencjonować na kasie fiskalnej. Wyjątkiem są zwolnienia o charakterze podmiotowym jak i przedmiotowym po spełnieniu określonych przepisami warunków. Zwolnienia te w swojej charakterystyce nie przewidują zwolnień z obowiązku ewidencjonowania na kasie fiskalnej sprzedaży dla której brak jest danych nabywcy usługi.

Zauważyć należy, że Opłaty dodatkowe nakładane m.in. za brak biletu parkomatowego, przekroczenie czasu parkowania, stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług parkingowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i w konsekwencji podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. Parkowanie na określonym miejscu parkingowym, powoduje powstanie stosunku prawnego między Gminą, jako usługodawcą, a kierowcą, który skorzystał z tego miejsca parkingowego. Opłaty dodatkowe stanowią wynagrodzenie za udostępnienie miejsca parkingowego w ściśle określonych przypadkach, czyli przekroczenia czasu parkowania, w przypadku braku biletu parkingowego lub naruszenia Zarządzenia. Zachodzi zatem związek między parkowaniem przez danego kierowcę w tych szczególnych okolicznościach, które pociągają za sobą nałożenie Opłaty dodatkowej, bez względu na to, czy Gmina dysponuje danymi osobowymi kierowcy. W przypadku Opłat dodatkowych, stanowiących wynagrodzenie na rzecz Gminy za usługę parkowania, która została rzeczywiście wykonana – kierowca stał się jej beneficjentem. Kierowca, który wjeżdża na parking, akceptuje warunki parkowania, a wysokość opłaty za skorzystanie z miejsca parkingowego związana jest z decyzją kierowcy o jego zachowaniu - przestrzeganiu zasad określonych w Zarządzeniu parkingu, bądź ich nieprzestrzeganiu.

Usługa parkingowa, zgodnie została wskazana w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n) rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług parkingu samochodów i innych pojazdów. Zatem świadczona przez Państwa usługa parkingowa powinna być, co do zasady, ewidencjonowana na kasie rejestrującej.

Jednakże, w opisanej sytuacji, Klient ma możliwość zapłaty za nałożoną na niego Opłatę dodatkową w parkomacie bądź bezgotówkowo na rachunek bankowy Gminy.

W odniesieniu zatem do sytuacji, w której Opłaty dodatkowe za usługi parkingowe są przyjmowane za pomocą parkomatów, należy wskazać, że znajdzie zastosowanie treść § 8 ust. 4 rozporządzenia, i będą Państwo mogli korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących dla świadczenia usług parkingu samochodów i innych pojazdów do 31 marca 2027 r, gdyż świadczą je Państwo przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o) rozporządzenia (urządzenia, w tym wydające bilety, obsługiwane przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej)). Natomiast od 1 kwietnia 2027 r. będą Państwo zobowiązani ewidencjonować te opłaty za świadczenie usług parkingu samochodów przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Tym samym z uwagi na to, że Opłaty dodatkowe za nabyte usługi parkingowe od Gminy przyjmowane za pomocą parkomatów korzystają ze zwolnienia z ewidencjonowania ich na kasie fiskalnej rozstrzyganie momentu ewidencjonowania ich na kasie fiskalnej, obowiązku i momentu wydania paragonu nabywcy usługi w tej sytuacji stało się bezprzedmiotowe.

Natomiast, odnosząc się do sytuacji, w której Opłata dodatkowa uiszczana przez kierowcę za nabytą od Gminy usługę parkingową uiszczana jest przelewem na rachunek bankowy Gminy należy wskazać, że są Państwo zobowiązani do ewidencjonowania jej na kasie fiskalnej. W tym przypadku, nie znajdzie zastosowania § 8 ust. 4 rozporządzenia.

Zatem tylko Opłaty dodatkowe uiszczone przelewem na rachunek bankowy Gminy powinny być ewidencjonowane za pomocą kasy rejestrującej.

Przechodząc zatem do ww. wątpliwości Gminy, należy wskazać, że w przypadku gdy odbiorcą świadczenia jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej lub rolnik ryczałtowy dokumentowanie transakcji, co do zasady, odbywa się poprzez wystawienie paragonu z kasy fiskalnej.

W swoim stanowisku powołują się Państwo na art. 19a ustawy i wskazują, że: fiskalizacja Opłaty powinna nastąpić w następujących terminach:

a)w momencie otrzymania opłaty, w sytuacji, gdy zapłata nastąpiła przed terminem płatności w godzinach pracy urzędu,

b)w następującym dniu roboczym po dniu otrzymania płatności (w sytuacji dokonania zapłaty przed terminem wskazanym w piśmie), w sytuacji, gdy została ona uiszczona po godzinach pracy urzędu,

c)z upływem terminu zapłaty wskazanym w piśmie,

d)w momencie wystawienia faktury na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy wcześniej nie doszło do zapłaty i nie minął termin płatności,

e)w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Odnosząc się do Państwa stanowiska, wskazać należy, że zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT:

Generalna zasada wynikająca z brzmienia powołanego powyżej przepisu wskazuje, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

Zauważyć jednak należy, że w art. 19a ust. 5 ustawy o VAT, ustawodawca w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla niektórych usług.

Na mocy art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ww. ustawy:

Należy zauważyć, że charakter usługi parkingowej, polegającej na udostępnieniu miejsca parkingowego, pozostaje zbieżny z charakterem usług najmu czy usług o podobnym do najmu charakterze. Nie ma przy tym znaczenia czas tego parkowania.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów dla dostaw towarów i usług wymienionych w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury z tytułu tych świadczeń.

Natomiast, stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy:

Jednakże mimo szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego wynikającego z art. 19 ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, data sprzedaży usługi na fakturze to data jej wykonania (z uwzględnieniem regulacji wynikających z art. 19a ust. 3 i 4 ustawy VAT), a nie data wystawienia faktury dokumentującej usługę czy data upływu terminu płatności za usługę.

Powyższe przepisy odnoszą się zatem do obowiązku podatkowego świadczonych usług. Jednakże w tej sprawie, pytają Państwo o ewidencjonowanie transakcji na kasie fiskalnej, gdzie zastosowanie znajdą poniżej wskazane przepisy.

Kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845 ze zm.).

W myśl § 2 pkt 17 ww. rozporządzenia:

Na podstawie § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia:

Z uwagi na fakt, że przedmiotem ewidencji jest kwota obrotu i podatku należnego, oraz że na podatniku ciąży obowiązek ewidencji każdej dokonanej sprzedaży i uwzględnienie jej w fiskalnym raporcie dobowym, moment rejestracji powinien nastąpić niezwłocznie po dokonaniu sprzedaży, czyli wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu. W świetle powyższego paragony fiskalne, a zarazem raporty fiskalne, muszą odzwierciedlać wartość sprzedaży, a zarazem potwierdzać faktyczny przebieg operacji gospodarczej.

Wskazać w tym miejscu trzeba, że ustalenie momentu, w którym należy zaewidencjonować opłatę za usługę na kasie fiskalnej na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia następuje w sytuacji, w której opłata za usługi została uiszczona przed jej wykonaniem. Natomiast analiza opisanego stanu faktycznego wskazuje, że opłata jaka jest wnoszona na Państwa konto bankowe dotycząca Opłaty dodatkowej zawsze jest uiszczana już po wykonanej usłudze parkingowej. Tym samym, wbrew Państwa stanowisku, nie znajdzie tu zastosowania § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.

W opisanej sprawie zastosowanie znajdzie natomiast § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym  ewidencjonowanie sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej świadczonej przez Gminę usługi parkingowej, powinno odbyć się z chwilą jej wykonania nie później niż w dacie przyjęcia należności za tę usługę, tj. w momencie otrzymania środków na rachunek bankowy.

Jednocześnie wskazać należy, że to na podatniku ciąży obowiązek zorganizowania sprzedaży, w sposób, aby mógł prawidłowo wypełnić obowiązki nałożone na niego, wynikające z przepisów podatkowych.

Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii wydania paragonu nabywcy w związku ze świadczeniem  usługi parkingowej.

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Natomiast zgodnie § 6 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia:

Paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru czy usługi.

Podatnicy prowadząc ewidencję sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przy użyciu kas rejestrujących mających postać oprogramowania wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny, papierowy lub w postaci elektronicznej, potwierdzający dokonanie sprzedaży, bez względu na formę zapłaty. Ponadto podatnik może wystawiać i wydawać nabywcy paragon w postaci elektronicznej, za zgodą nabywcy i w sposób z nim uzgodniony. 

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie wydania paragonu nabywcy gdzie opłata uiszczona jest przelewem bankowym wskazać należy, że przepisy o podatku od towarów i usług nie precyzują pojęcia „wydać”. W celu jego wyjaśnienia należy odwołać się do definicji słownikowej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego – „wydać” oznacza tyle co dać, przydzielić komuś.

To sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań aby przekazać do dyspozycji nabywcy wydrukowany z kasy rejestrującej dokument potwierdzający sprzedaż, w momencie dokonania tej sprzedaży nie później niż w chwili zapłaty za towar. W związku z tym Gmina powinna wystawić i wydać nabywcy usługi paragon fiskalny dokumentujący tę transakcję.

Co do zasady, obowiązek ten powinien być realizowany natychmiast po dokonaniu sprzedaży (przyjęciu płatności) w miejscu sprzedaży (przyjęcia płatności). Ponadto, zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia podatnicy prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy bez jego żądania paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, jednak nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności.

Należy wskazać, że zarówno w rozporządzeniu jak i ustawie brak jest odstępstw od zasady ogólnej mówiącej o obowiązku wydania paragonu nabywcy usługi. Jedynym odstępstwem jest sytuacja gdy nabywca będący osobą fizyczną lub rolnikiem ryczałtowym zażąda wystawienia faktury i taką fakturę otrzyma.

W prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. W związku z tym, ustawodawca nie ingeruje w ustalenia dotyczące sposobu wydania paragonu pomiędzy sprzedawcą a nabywcą, a wszelkie spory pomiędzy stronami transakcji w tym zakresie są rozstrzygane na gruncie prawa cywilnego, a nie podatkowego.

Zatem, w omawianej sprawie, Gmina powinna należności otrzymane od właścicieli pojazdów za usługi parkingowe ewidencjonować na kasie fiskalnej w dacie dokonania sprzedaży nie później niż w dacie przyjęcia należności. Nie można zgodzić się z Państwem, że Gmina będzie postępować prawidłowo w zakresie wypełnienia obowiązku wydania paragonu poprzez zapewnienie możliwości odbioru paragonu w budynku Urzędu w kolejnym dniu roboczym następującym po dniu, w którym uiszczono Opłatę. Wydanie klientom paragonów fiskalnych jest konieczne i nie ma znaczenia fakt, że sprzedawca nie ma bezpośredniego kontaktu z nabywcą. Przepisy wyraźnie wskazują, że sprzedawca zobowiązany jest wydać paragon nabywcy. Obowiązek przekazania paragonu klientowi spoczywa na sprzedawcy, natomiast pozostawienie paragonu w budynku Urzędu nie będzie stanowiło wydania paragonu, zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Państwa stanowisko oceniając całościowo uznaję za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, należy wskazać, że interpretacja z 20 listopada 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.428.2023.1.DS, która dotyczy opodatkowania opłaty dodatkowej za usługi parkingowe oraz interpretacja z 12 marca 2026 r. 0114-KDIP1-3.4012.939.2025.2.KP jak i interpretacja indywidualna z 30 marca 2026 r. 0114-KDIP1-3.4012.975.2025.1.LM potwierdzają stanowisko organu zajęte w niniejszej sprawie.  

Interpretacja z 28 listopada 2024 DOP7.8101.62.2023.FMLM, odwołuje się we wskazanym przez Gminę fragmencie do ustalenia obowiązku podatkowego, natomiast w przedmiotowej sprawie poruszany problem to m.in. moment ewidencjonowania na kasie fiskalnej opłaty dodatkowej, natomiast ustalenie obowiązku podatkowego nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia. Jednocześnie interpretacja ta potwierdza stanowisko organu w zakresie sposobu opodatkowania opłaty dodatkowej.

Natomiast interpretacja z 13 kwietnia 2023 r. 0114-KDIP1-3.4012.416.2023.1.KP odnosi się do innego stanu faktycznego, gdyż wskazuje na moment fiskalizacji w sytuacji gdy zapłata następuje przed wykonaniem usługi, a nie jak tej sprawie po jej wykonaniu. Zatem są to odmienne stany faktyczne.

Wskazać również należy, że powołane przez Państwa wyroki nie mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, ponieważ zapadły one w odniesieniu do indywidualnej i właściwej tylko temu orzecznictwu opisie sprawy. W związku z powyższym należy zauważyć, że moc obowiązująca zaprezentowanych przez Państwa wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których zostały wydane.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.