Postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2026 r., sygn. II GZ 273/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 3397/25 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 sierpnia 2025 r. znak DZIK-IV.66102.3.2025.I-0227/14.AŁ w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 marca 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 3397/25, odmówił A. Sp. z o.o. w G. (dalej jako: Skarżąca, Strona, Spółka) przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako: organ, MSWiA)
z 7 sierpnia 2025 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia.
Sąd I instancji przedstawił określone w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) przesłanki przywrócenia uchybionemu terminowi na dokonanie czynności w postępowaniu sądowym. Podkreślił, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i aby wniosek w tym przedmiocie mógł zostać uwzględniony, wnioskodawca musi uprawdopodobnić brak zawinienia w uchybieniu terminu, wykazać swoją staranność oraz fakt, że zaistniała przeszkoda była od niego niezależna. Kierując się opisanymi regułami, WSA stwierdził, że wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, jednakże nie zostały spełnione wszystkie przesłanki, uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Analizując dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych WSA przyjął – wbrew twierdzeniom Spółki o niedostarczeniu jej zarówno decyzji jak i zawiadomienia awizo - że zaskarżona decyzja została sporządzona przez organ w formie elektronicznej i przesłana do niej przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej (PUH), zgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2026 r., poz. 3 dalej: u.d.e.). Przesyłka ta nie została podjęta przez Skarżącą. Na kopercie korespondencji zwróconej do organu znajdują się adnotacje, że ww. przesyłka została awizowana w dniu 14 sierpnia 2025 r., a następnie powtórnie
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
