Postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2026 r., sygn. I OSK 533/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 377/25 o odrzuceniu skargi S. O. o wznowienie postępowania sądowoadmonostracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 185/22, oddalającym skargę S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 10 grudnia 2021 r. nr SKO.NP/4115/476/2021 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. oddalił skargę S. O. o wznowienie postępowania sądowoadmonostracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 185/22. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że ww. wyrokiem oddalił skargę S. O. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 10 grudnia 2021 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Wyrok ten jest prawomocny. Pismem z 10 lutego 2025 r. (data nadania) skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego w piśmie z 16 czerwca 2025 r., wyjaśniła, że przedmiotem skargi o wznowienie postępowania jest wyrok powyższy wyrok z 27 czerwca 2022 r., co do którego prawomocność stwierdzono od 7 czerwca 2023 r. Jako podstawę skargi o wznowienie wskazała art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zakresie dotyczącym naruszenia przepisów prawa, wskutek którego skarżący pozbawiony był możliwości działania. Uzasadniając podstawę wznowienia podniesiono, że w efekcie wprowadzającej w błąd treści pouczeń, które skarżący otrzymał od WSA został on pozbawiony możliwości zaskarżenia wyroku w drodze skargi kasacyjnej. Osobiście wniesiona przez niego skarga kasacyjna została przez Sąd odrzucona. O konieczności występowania w sprawie adwokata lub radcy prawnego skarżący powziął wiadomość dopiero z trzeciego pouczenia i w jego następstwie złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy. Skarżący podniósł nadto, że WSA nie wydał żadnego postanowienia w przedmiocie skargi kasacyjnej z 16 stycznia 2023 r., złożonej przez profesjonalnego pełnomocnika. Tymczasem skarga ta wymagała rozstrzygnięcia osobnego od kwestii rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu. Brak wydania tego rozstrzygnięcia pozbawił skarżącego możliwości działania poprzez uzyskanie i zapoznanie się ze stanowiskiem WSA w zakresie złożonej skargi kasacyjnej oraz skorzystanie ze zwykłego środka zaskarżenia przysługującego w stosunku do tego rozstrzygnięcia, którym byłoby zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący dodał, że pismem z 8 września 2024 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - wyroku WSA w Krakowie z dnia 27 czerwca 2022 r. Uzasadniając okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania podał, że skargę wniósł w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania orzeczenia odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, co miało miejsce 14 listopada 2024 r. (z akt sprawy wynika, że 12 listopada 2024 r.). Dopiero po negatywnym rozpatrzeniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - co pociąga za sobą brak możliwości uzyskania odszkodowania - mógł on w pełni ocenić zakres i skutek pozbawienia go możliwości działania w sprawie III SA/Kr 185/22. Dopóki mógł on uzyskać wspomniane odszkodowanie nie był pozbawiony możliwości działania odnośnie świadczenia pielęgnacyjnego (jego równowartości). Wraz z odrzuceniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem skarżący został pozbawiony alternatywnego środka do uzyskania kwoty odpowiadającej wnioskowanemu świadczeniu, a tym samym w pełni zaktualizowały się przesłanki braku możliwości działania w sprawie III SA/Kr 185/22.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
