Postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2026 r., sygn. II FSK 1280/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia NSA Bogusław Woźniak, Sędzia WSA del. Andrzej Melezini (sprawozdawca), Protokolant asystent sędziego Daria Chodko, po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi P. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2024 r. sygn. akt II FSK 1108/21 oddalającym skargę kasacyjną P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1064/20 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 17 lutego 2020 r. nr 1401-IOD-5.611.10.2019.4.WD w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2) zarządzić zwrot od Skarbu Państwa - Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz P. P. kwoty 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 maja 2024 r., sygn. II FSK 1108/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. P. (dalej jako: "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. III SA/Wa 1064/20, w sprawie ze skargi ww. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 17 lutego 2020 r., nr 1401-IOD-5.611.10.2019.4.WD, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W uzasadnieniu NSA stwierdził m.in., że w realiach rozpoznawanej sprawy skarżący wraz z żoną zbyli odpłatnie w 2010 r. lokal mieszkalny. W decyzji wymiarowej organ przyjął natomiast, że skarżący oraz jego żona nie mieli prawa do skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. (Dz.U. z 2000 r. poz. 176, dalej jako: "u.p.d.o.f."). Nie było bowiem dowodu, aby którekolwiek z nich złożyło oświadczenie o zameldowaniu w zbytym lokalu. Tym samym nie spełniono drugiego z obligatoryjnych warunków do skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej. Skład orzekający zauważył, że jakkolwiek interpretacja art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. budziła liczne wątpliwości interpretacyjne sądów administracyjnych, to jednak prowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpatrzenia i rozstrzygnięcia istoty sprawy podatkowej nie może być przedmiotem postępowania nadzwyczajnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej. Spór o wykładnię przesłanek ulgi meldunkowej, w tym o znaczenie oświadczenia co do woli skorzystania z niej i faktu zameldowania podlegał merytorycznemu badaniu i przesądzeniu w zwykłym postępowaniu podatkowym. Istotne rozbieżności w interpretowaniu przepisów prawa materialnego, które stanowiły podstawę decyzji, nie świadczą o tym, że rozstrzygnięcie to zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. NSA stwierdził wobec tego, że skarga kasacyjna nie miała usprawiedliwionych podstaw.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
