Wyrok NSA z dnia 28 maja 2026 r., sygn. I OSK 948/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Przybysz Sędziowie sędzia NSA Iwona Bogucka (sprawozdawca) sędzia del. WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy asystent sędziego Marita Gagatek-Jarzyna po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rzecznika Praw Dziecka od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1687/23 w sprawie ze skargi M.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2023r. nr KOC/575/Sr/23 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję, 2. umarza postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1687/23 oddalił skargę M.T. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 28 czerwca 2023 r., nr KOC/575/Sr/23 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, decyzją z 28 czerwca 2023 r., nr KOC/575/Sr/23 stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 9 kwietnia 2021 r., nr ŚR/001436/SP/04/2021 zmienionej decyzją z 13 stycznia 2022 r., nr ŚR/000225/SP/01/2022 - przyznającej M.T. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na dziecko D.T. na okres od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 31 marca 2025 r.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że 26 stycznia 2023 r. do Kolegium wpłynął wniosek Prezydenta m.st. Warszawy o stwierdzenie nieważności decyzji z 9 kwietnia 2021 r., w uzasadnieniu którego wskazano, że 6 kwietnia 2021 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko. Z załączonego do wniosku orzeczenia, którego ważność wygasa w dniu 1 marca 2025 r., wynikało, że niepełnosprawność dziecka powstała od urodzenia. W tym orzeczeniu przewidziano w pkt 8 konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. W dniu 9 kwietnia 2021 r. organ I instancji wydał decyzję przyznającą skarżącemu przedmiotowe świadczenie w okresie od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 31 marca 2025 r. Decyzję tę wydano pomimo braku w orzeczeniu o niepełnosprawności wskazania w pkt 7 na konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, która wymagana jest przepisem art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ I instancji wyjaśnił, że w związku z coroczną waloryzacją świadczenia w dniu 4 stycznia 2023 r. nastąpiła weryfikacja w systemach teleinformatycznych EKSMON, które wykazały brak wymaganego pkt 7 w orzeczeniu o niepełnosprawności. W tym stanie rzeczy organ I instancji uznał, że zachodzi podstawa do stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej decyzji przyznającej przedmiotowe świadczenie.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
