Interpretacja indywidualna z dnia 28 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.297.2026.1.ZK

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowego od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 maja 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca Miejskie przedsiębiorstwo energetyki cieplnej spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) wpisana jest do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w (…), (…) Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS: (…), NIP: (…), REGON: (…).

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów na terenie Polski w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy o CIT.

Przedmiotem przeważającej działalności przedsiębiorcy jest wytwarzanie (produkcja) ciepła i zaopatrywanie w ciepło, ciepłą wodę użytkową, parę wodną i powietrze do układów klimatyzacyjnych. W latach 2015-2025 także w gorącą wodę do układów klimatyzacyjnych.

Rokiem obrotowym spółki jest rok kalendarzowy. Spółka nie korzysta ani z podmiotowego ani z przedmiotowego zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w rozumieniu art. 6 ust. 1 i art. 17 ust. 1 tej ustawy.

Z uwagi na znaczny wzrost cen energii elektrycznej, Spółka została objęta ustawą z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U z 2022 r., poz. 1967, ze zm., dalej: „Ustawa o szczególnych rozwiązaniach”) na podstawie, której Spółka otrzymywała rekompensaty do stosowanych przez nią maksymalnych, ustawowych cen ciepła za pośrednictwem których odbiorcy płacili cenę obniżoną, a różnica pomiędzy ceną, którą Spółka stosowałaby w standardowych warunkach rynkowych była wyrównywana ze środków wypłacanych przez Zarządcę Rozliczeń S.A. W praktyce, Spółka otrzymywała zatem bezzwrotne wsparcie publiczne związane z ograniczaniem ceny dla odbiorcy końcowego energii (dalej: „Pomoc publiczna”).

Sposób ustalania rekompensat wyglądał następująco - najpierw przedsiębiorstwo ciepłownicze ustalało swoje ceny taryfowe albo kalkulacyjne dla danego źródła ciepła. Następnie porównywało średnią cenę wytwarzania ciepła z ustawową średnią ceną wytwarzania ciepła z rekompensatą. Jeżeli cena przedsiębiorcy była wyższa, wobec odbiorców uprawnionych stosowano cenę ograniczoną, a różnica podlegała zwrotowi przedsiębiorcy jako rekompensata na podstawie składanego co miesiąc wniosku.

Celem wprowadzenia Ustawy o szczególnych rozwiązaniach było ograniczenie negatywnych skutków społecznych i ryzyka znaczącego wzrostu ubóstwa energetycznego, wywołanych kryzysem energetycznym powodującym dynamiczne wzrosty cen ciepła. Mechanizm stosowania rekompensat dotyczył ciepła dostarczanego na potrzeby gospodarstw domowych oraz na potrzeby użyteczności publicznej. Odbiorca końcowy korzystał z mechanizmu poprzez otrzymywanie niższych rachunków za ciepło, natomiast przepływ pieniężny rekompensaty następował na rzecz wytwórcy ciepła lub innego uprawnionego przedsiębiorstwa energetycznego, w tym także Wnioskodawcy.

Pomoc otrzymana przez Wnioskodawcę jest bezzwrotna i nie jest zapłatą za jakiekolwiek świadczenie stanowiące dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz jakiegokolwiek odbiorcy. Rekompensaty były wypłacane co miesiąc na podstawie wniosku złożonego przez uprawniony podmiot, w tym przypadku przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, do Zarządcy Rozliczeń S.A.

Rekompensaty były finansowe z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 poz. 568 ze zm., dalej: „Fundusz”). Środki Funduszu pochodzą m.in. z wpłat z budżetu państwa.

Wypłaty ze środków Funduszu co do zasady realizowane były na podstawie dyspozycji wypłaty składanej do Banku Gospodarstwa Krajowego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub na podstawie upoważnienia do składania dyspozycji wypłaty udzielonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Okres udzielania Pomocy Publicznej był kilkukrotnie przedłużony, a jego zakres ograniczany natomiast Spółka otrzymywała wsparcie od (…) 2022 r. do połowy 2025 r. Łączna wartość otrzymanej w tym okresie Pomocy publicznej przez Wnioskodawcę to ok. (…) mln zł.

Pytania

1. Czy Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka opisana w stanie faktycznym na podstawie Ustawy o szczególnych rozwiązaniach, jest objęta zakresem dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i w konsekwencji jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych?

2. Czy w związku z otrzymaniem Pomocy publicznej, którą otrzymała Spółka opisanej w stanie faktycznym na podstawie Ustawy o szczególnych rozwiązaniach jest zobowiązana do wyłączania wcześniej lub obecnie ponoszonych wydatków z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko w zakresie pytania nr 1

W ocenie Wnioskodawcy, pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka na podstawie Ustawy o szczególnych rozwiązaniach, stanowi przychód Spółki, podlegający zwolnieniu z opodatkowania, zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Stanowisko w zakresie pytania nr 2

W związku z otrzymaniem rekompensaty, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązana do wyłączania wcześniej lub obecnie ponoszonych wydatków z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1

Udzielona na podstawie Ustawy o szczególnych rozwiązaniach pomoc ma rekompensować koszty związane ze wzrostem cen zakupu energii. Ustawa wprowadzająca powyższe rozwiązanie nie określa przepisów szczególnych wyłączających/zwalniających z opodatkowania otrzymanej pomocy, określa ona wyłącznie skutki podatkowe u zarządcy rozliczeń. W związku z tym, skutki podatkowe jej otrzymania należy rozpatrywać na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

„Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i ort. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.”

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

„Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.”

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Natomiast, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych jest także wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej: „Ustawa o finansach”) oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Zatem ustawa o CIT nie definiuje źródeł przychodów, jednak zasadą jest, że za źródło przychodu uznaje się każdy zindywidualizowany stosunek prawny, zdarzenie lub stan faktyczny, z którym wiąże się uzyskanie przychodu, a wyjątki od tej zasady wynikać muszą z konkretnego przepisu ustawy wyłączającego bądź zwalniającego konkretny dochód z opodatkowania.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Wskazując na literalne brzmienie powyższego przepisu, wszelkie dotacje z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego (poza dopłatami do oprocentowania kredytów bankowych) są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych. Możliwość skorzystania z tego zwolnienia uzależniona jest jedynie od pochodzenia dotacji. Nie jest istotny, z punktu widzenia analizowanego przepisu, cel, na który dotacja została przyznana. Tym samym, poza wskazanym expressis verbis wyjątkiem, dla zakresu omawianego zwolnienia nie ma znaczenia ani rodzaj dotacji ani system jej przekazywania czy rozliczania.

Zatem w niniejszej sprawie wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, sprowadza się do oceny, czy na gruncie tego przepisu otrzymaną przez Wnioskodawcę Pomoc publiczną należy rozumieć jako dotację, a w konsekwencji, czy podlega ona zwolnieniu z CIT.

Należy zaznaczyć, że użyte w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT pojęcie „dotacja” nie zostało zdefiniowane w ustawie CIT ani w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 poz. 622 ze zm.).

Spółka wskazuje, że znana jest jej definicja „dotacji” zawarta w art. 126 ustawy o finansach zgodnie z którą: „Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych”.

Co więcej, kierując się zasadą racjonalnego ustawodawcy, należy stwierdzić, że w przypadku, gdyby ustawodawca - tworząc zwolnienie zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT - chciał posłużyć się definicją „dotacji” zawartą w innym akcie prawnym, to z całą pewnością dokonałby stosownego odesłania, tak jak to czyni w przypadku wielu innych przepisów ustawy o CIT. Jako przykład można wskazać na art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, w którym to ustawodawca - całkowicie odmiennie niż w przypadku art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT - wprost odsyła do ustawy o finansach.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, dla wyjaśnienia pojęcia dotacja użytego w przedmiotowym przepisie należy posłużyć się językiem potocznym. W myśl Nowego Słownika Języka Polskiego (red. nauk. B. Dunaj), Warszawa 2005, s. 104 pod pojęciem „dotacja” należy rozumieć „bezzwrotną pomoc finansową udzielaną jakiejś instytucji na określony cel". Natomiast, Słownik Języka Polskiego PWN pod pojęciem „dotacja” rozumie „bezzwrotną pomoc finansową udzieloną przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze środków publicznych” (www https://sjp.pwn.pl/szukaj/dotacja.html (data dostępu: 3 kwietnia 2023 r). Rozumienie dosłowne pojęcia dotacji jest więc znacznie szersze niż przewidywane wart. 126 ustawy o finansach, wskazując, że do uznania za takową wystarczające kryteria to: 1) pochodzenie ze środków publicznych; 2) wymiar finansowy; 3) bezzwrotny charakter.

Tym samym, Wnioskodawca uważa, że na mocy art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wolne od podatku dochodowego od osób prawnych są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona np. przedsiębiorstwu ze środków publicznych - m.in. z budżetu państwa.

Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia istotne jest tylko źródło pochodzenia środków pomocy publicznej, którym musi być budżet państwa lub budżet jednostki samorządu terytorialnego.

To kryterium, przyznana Wnioskodawcy Pomoc publiczna wypełnia, gdyż stanowi świadczenie publicznoprawne z budżetu państwa.

Spółka była zobowiązana do występowania o rekompensatę za każdy miesiąc stosowania obniżonych cen na podstawie wniosku podlegającego ocenie przez Zarządcę Rozliczeń S.A. Ponadto, Wnioskodawca był zobowiązany do rozliczenia należnych rekompensat Zarządcy Rozliczeń S.A., który o wynikach rozliczenia informował Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Należy mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków, następuje w drodze ustawy.

Stosownie zaś do art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, pod pojęciem ustaw podatkowych rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Taką ustawą podatkową jest ustawa o CIT, która określa elementy konstrukcyjne podatku dochodowego od osób prawnych, w tym kategorię zwolnień z tego podatku.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, ustawodawca świadomie nie zastosował odesłania do przepisów ustawy o finansach, mając w tym określony cel. Skoro zatem racjonalny ustawodawca tego nie uczynił, to należy uznać, że w sprawie należy posłużyć się językiem potocznym.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 1276/21, w którym Sąd wskazał następująco:

„Dekodując normę prawną z treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. należy zatem uznać, że wolne od podatku (dochodowego od osób prawnych) są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in. przedsiębiorstwu ze środków publicznych - m.in. z budżetu państwa.”

Odczytując normę prawną z treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, należy zatem uznać, że wolne od podatku (dochodowego od osób prawnych) są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in. przedsiębiorstwu ze środków publicznych - m.in. z budżetu państwa. Powyższą wykładnię wspiera też wykładnia celowościowa, wskazująca na charakter i cel udzielonej Pomocy publicznej.

Podsumowując, przyznana Pomoc publiczna wyczerpuje zakres pojęcia „dotacji”, bowiem stanowi ona bezzwrotną pomoc finansową państwa, która ma niwelować skutki wzrostu kosztów energii. Zgodnie z Ustawą o szczególnych rozwiązaniach, część odbiorców korzysta z niższych cen energii ustalonych ustawowo natomiast przedsiębiorcy, którzy zostali zobowiązania do stosowania cen niższych od cen, które stosowaliby w ramach swojej działalności gospodarczej otrzymują z tego tytułu rekompensaty.

Jednocześnie, jak w przypadku wszystkich innych dotacji, Pomoc publiczna podlega kontroli. W związku z tym stanowi ona także „dotację” w rozumieniu omawianych przepisów szczególnych.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że Pomoc publiczna przyznana została z Funduszu w ramach programu rządowego, zatem wyczerpuje ona zakres pojęcia „dotacji otrzymanych z budżetu państwa”, bowiem wypłacana jest ze środków budżetu państwa. Tym samym, Pomoc publiczna, niezależnie od wykładni tego pojęcia art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT (tj. czy chodzi wyłącznie o pomoc publiczną w rozumieniu art. 126 ustawy o finansach, czy o szerzej, „dosłownie” zdefiniowane dotacje), powinna korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w analizowanym przepisie.

Przedstawione stanowisko zaprezentowane zostało również w:

- wyroku NSA z 17 lutego 2026 r., sygnatura akt II FSK 1007/25:

„Trafnie zatem WSA w wykładni pojęcia normatywnego posłużył się językiem potocznym wskazując, że w myśl Nowego Słownika Języka Polskiego (red. nauk. B. Dunaj, Warszawa 2005, s. 104) pod pojęciem „dotacja” należy rozumieć „bezzwrotną pomoc finansową udzielaną jakiejś instytucji na określony cel”. Słownik Języka Polskiego PWN pod pojęciem „dotacji” rozumie „bezzwrotną pomoc finansową udzieloną przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze środków publicznych” (www.https://sjp.pwn.pl/szukaj/dotacja.html). Dekodując normę prawną zawartą w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. słusznie uznał, że wolne od podatku (dochodowego od osób prawnych) są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in. przedsiębiorstwu ze środków publicznych, m.in. z budżetu państwa. Tego rodzaju przesłanki spełnia zatem pomoc publiczna wypłacana skarżącej”.

„Z punktu widzenia ustawodawcy, co jednoznacznie wynika z treści art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., ważne jest źródło pochodzenia środków dotacji, którym musi być budżet państwa lub budżet jednostki samorządu terytorialnego, a to kryterium sporna pomoc wypełnia. W tym przypadku źródłem finansowania wypłaconej pomocy jest nadwyżka finansowo zgromadzona w Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji oraz środki pochodzące z pożyczki z budżetu państwa (patrz: uzasadnienie do projektu ustawy z 29 września 2022 r.). Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1312), fundusz ten jest funduszem celowym, a według art. 9 pkt 7 u.f.p. fundusze celowe należą do sektora finansów publicznych.”

- wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 488/23:

„(...) przyznana skarżącej bezzwrotna pomoc publiczna na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją no rynku energii w latach 2022-2024 oraz uchwały nr 1/2023 Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2023 r. w sprawie przyjęcia programu rządowego pod nazwą „Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.” oraz załącznika do tej uchwały, stanowi świadczenie publicznoprawne z budżetu państwa mające charakter dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., tym samym jest zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych”;

- wyrokach: WSA w Poznaniu z 30 listopada I 2023 r., sygn. akt I SA/Po 664/23, WSA w Olsztynie z 21 maja 2025 r. sygn. akt I SA/OI 155/25, WSA w Gliwicach z 20 maja 2025 r. sygn. akt I SA/GI 1262/24, WSA w Gdańsku z 12 lutego 202 5 r. sygn. akt I SA/Gd 857/24, WSA w Krakowie z 30 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 797/23, WSA w Poznaniu z 7 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Po 720/23, WSA w Bydgoszczy z 26 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Bd 155/24, WSA w Warszawie z 10 stycznia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2358/23, WSA w Gliwicach z 14 lutego 2024 r. sygn. akt I SA/GI 1049/23, WSA we Wrocławiu z 17 października 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 429/24, WSA w Łodzi z 5 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 191/24).

Cytowane powyżej orzecznictwo nie dotyczy bezpośrednio rekompensat, które otrzymywała Spółka niemniej potwierdza ono, że otrzymywane rekompensaty ze względu na ich charakter oraz sposób finansowania powinny zostać uznane za dotacje otrzymane z budżetu państwa w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:

„przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla:

1) każdego źródła ciepła lub

2) grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej

- ustala na podstawie taryfy dla ciepła zatwierdzonej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne cenę ciepła, cenę za zamówioną moc cieplną i cenę nośnika ciepła lub stawkę opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawkę opłaty za ciepło z rekompensatą wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, uwzględniając planowane wielkości uwzględnione w zatwierdzonej taryfie, i wprowadza ustalone ceny z rekompensatą do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r.”

Wnioskodawca zwraca uwagę, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przedsiębiorstwom energetycznym, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, stosującym średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą wobec odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, zwanym dalej „podmiotami uprawnionymi”, przysługuje z tego tytułu rekompensata określona zgodnie z ust. 3.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3 Ustawy o szczególnych rozwiązaniach:

„rekompensata dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła przysługuje podmiotowi uprawnionemu w kwocie stanowiącej iloczyn różnicy średniej ceny wytwarzania ciepła i średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilości sprzedanego ciepła dla odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, w miesięcznym okresie rozliczeniowym, powiększoną o podatek od towarów i usług”.

Z powyższego wynika więc dodatkowo, że intencją prawodawcy było zrekompensowanie przedsiębiorcom utraconych korzyści finansowych związanych ze stosowaniem obniżonych cen energii w stosunku do odbiorców, do czego zostali ustawowo zobowiązani. Wnioskodawca wskazuje więc, że za Pomoc publiczną nie powinien zostać nałożony żaden podatek (w tym podatek dochodowy) - w przeciwnym razie nie mamy do czynienia z celem wprowadzonego mechanizmu tj. zwróceniem utraconej części ceny, którą „na rynku” w standardowych okolicznościach otrzymałby dany podmiot, a zwróceniem jedynie różnicy pomniejszonego o podatek, co stanowi wprost zaprzeczenie przyjętym założeniom mechanizmu.

Rekompensata miała na celu zabezpieczyć planowane przychody wytwórców ciepła a jednocześnie pozwolić na ograniczenie wzrostu ceny ciepła dla wskazanych odbiorców, pomimo rosnących kosztów przedsiębiorstw energetycznych wytwarzających ciepło w związku z sytuacją na rynku surowców energetycznych.

Podsumowując, Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka na podstawie Ustawy o szczególnych rozwiązaniach, stanowi przychód Spółki podlegający zwolnieniu z opodatkowania, zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z otrzymaniem Pomocy publicznej, Spółka nie jest zobowiązana do wyłączania wcześniej lub obecnie ponoszonych wydatków z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa m.in. w art. 17 ust. 1 pkt 47 tej ustawy.

Ustawa o CIT nie wprowadza definicji pojęcia wydatków/kosztów „bezpośrednio sfinansowanych”. To pojęcie nie zostało zdefiniowane również w innych przepisach prawa podatkowego. W takiej sytuacji należy przyjąć, że ustawodawca posłużył się językiem powszechnym i pomocniczo należy odwołać się w tym zakresie do definicji ww. pojęcia wynikającej ze słownika języka polskiego.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN przez słowa:

- „bezpośredni” należy rozumieć m.in. „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”,

- „bezpośrednio” należy rozumieć m.in. „bez pośrednictwa”,

- „sfinansować” należy rozumieć jako „pokrycie kosztów jakiegoś przedsięwzięcia, jakiejś działalności”.

W świetle powyższego, zawarte w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, sformułowanie „bezpośrednio sfinansowane” wydatki/koszty oznacza w ocenie Wnioskodawcy ściśle określone wydatki/koszty pokryte wprost ze środków, o których mowa m.in. w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Oznacza to zatem, iż przychód z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, należy bezpośrednio powiązać z danym wydatkiem/kosztem, który jest finansowany tym przychodem.

W świetle powyższego, treść art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, wskazuje - zdaniem Wnioskodawcy - że aby zaistniała konieczność uznania części poniesionych przez podatnika kosztów za wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, musi dojść do łącznego spełnienia następujących warunków:

1) poniesiony wydatek/koszt został sfinansowany z dochodów określonych m.in. w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT oraz

2) otrzymane finansowanie miało charakter bezpośredni i stanowiło zwrot poniesionych wcześniej przez podatnika, ściśle zdefiniowanych wydatków lub też przyznanie finansowania podatnikowi wiązało się z obowiązkiem przeznaczenia otrzymanych środków na pokrycie przez niego konkretnych, ściśle zdefiniowanych wydatków w przyszłości.

Udzielane rekompensaty przez Zarządcę Rozliczeń S.A. zgodnie z mechanizmem określonym w Ustawie o szczególnych rozwiązaniach były przyznawane przedsiębiorstwom energetycznym stosującym średnią cenę wytwarzania ciepła wobec podmiotów uprawnionych. Otrzymywana Pomoc publiczna stanowiła rekompensatę wynikają z utraconych w taki sposób przez przedsiębiorców korzyści w związku z obniżeniem cen energii podmiotom uprawnionym ze względu na wzrost cen energii i gazu ziemnego w latach 2022-2025. Tym samym, Pomoc publiczna nie była udzielana na bezpośrednie sfinansowanie określonych, ściśle wskazanych wydatków przedsiębiorstwa.

W związku z tym, biorąc pod uwagę cel przyznawania rekompensat określony w Ustawie o szczególnych rozwiązaniach należy uznać, że Pomoc publiczna stanowiąca przychód zwolniony, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, nie została wypłacona na rzecz Spółki na potrzeby bezpośredniego sfinansowania określonych, ściśle wskazanych wydatków, lecz celem dofinansowania ogólnie rozumianej działalności z uwagi na stosowanie wobec podmiotów uprawnionych określonych ustawowo cen, co wyklucza w tym przypadku zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Dodatkowo należy wskazać, że w Ustawie o szczególnych rozwiązaniach, na podstawie której Spółce została przyznana pomoc publiczna, nie zostało wprost wskazane, na finansowanie jakich wydatków mają być przeznaczone przekazane Spółce środki. W Ustawie o szczególnych rozwiązaniach wskazano jedynie sposób w jaki wysokość Pomocy publicznej dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła jest liczona tj. za pośrednictwem odpowiedniego wzoru oraz okoliczność, z jakiego tytułu jest ona przyznawana.

Jednocześnie, jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ustawy o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców:

„Projektowana w rozdziale 2 regulacja ma na celu zapewnienie wsparcia dla gospodarstw domowych oraz podmiotów użyteczności publicznej przez pokrycie części należności odbiorców ciepła wobec przedsiębiorstw energetycznych prowadzących działalność w zakresie wytwarzania ciepła wynikających ze wzrostu kosztów ogrzewania przez rekompensaty, w celu ograniczenia wzrostu opłat za ciepło na określonym poziomie. Dzięki zaprojektowanemu mechanizmowi wsparcia, jeżeli nastąpi wzrost cen ciepła powyżej średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, określonego odrębnie dla ciepła wytwarzanego w źródłach ciepła opalanych gazem ziemnym lub olejem opałowym oraz dla ciepła wytwarzanego w pozostałych źródłach, planowany przychód przedsiębiorstw energetycznych wynikający z różnicy pomiędzy średnią ceną wytwarzania ciepła z rekompensatą a poziomem uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych zostanie pokryty rekompensatą. W ten sposób wzrost cen ciepła dla odbiorców na cele mieszkaniowe i użyteczności publicznej ulegnie ograniczeniu do ustalonego poziomu”.

„Projekt ustawy wprowadza średnią cenę ciepła z rekompensatą do stosowania przez przedsiębiorstwo energetyczne dla części odbiorców (wydzielenie dodatkowych grup odbiorców na podstawie kryteriów określonych w art. 4 projektu) z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe i użyteczności publicznej po spełnieniu warunków określonych w ustawie. Rekompensata, która zabezpieczy planowane przychody wytwórców ciepła, pozwoli na ograniczenie wzrostu ceny ciepła dla wskazanych w art. 4 odbiorców, pomimo rosnących kosztów przedsiębiorstw energetycznych wytwarzających ciepło w związku z sytuacją na rynku surowców energetycznych”.

W ocenie Spółki, przyznana Pomoc publiczna nie stanowi bezpośredniego zwrotu wydatków/kosztów faktycznie poniesionych przez Wnioskodawcę. Pomoc publiczna nie została wypłacona Spółce w kwocie odpowiadającej faktycznie poniesionym przez Spółkę wydatkom z tytułu wzrostu cen energii elektrycznej i gazu ziemnego, a w formie rekompensaty za stosowanie obniżonych cen wobec uprawionych odbiorców.

Końcowo należy wskazać, że wydatki/koszty Wnioskodawcy związane ze wzrostem cen energii elektrycznej i gazu ziemnego zostały poniesione przez Spółkę w okresach poprzedzających otrzymanie przez Spółkę Pomocy publicznej. Tym samym Pomoc publiczna nie została przekazana na rzecz Spółki bezpośrednio (wprost) celem sfinansowania wydatków ponoszonych na pokrycie podwyższonych kosztów nabycia energii/gazu ziemnego.

Tym samym, w ocenie Spółki, brak jest podstaw do uznania, że przyznana Pomoc publiczna finansuje w sposób bezpośredni wydatki/koszty Spółki.

Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, że w związku z uzyskaniem Pomocy publicznej, nie jest zobowiązana do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów jakichkolwiek kosztów. Otrzymana Pomoc publiczna nie finansuje bowiem w sposób bezpośredni wydatków/kosztów Spółki, czego wymaga art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1509, dalej: „ustawa o rekompensatach”):

Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla:

1) każdego źródła ciepła lub

2) grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej

- ustala na podstawie taryfy dla ciepła zatwierdzonej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne cenę ciepła, cenę za zamówioną moc cieplną i cenę nośnika ciepła lub stawkę opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawkę opłaty za ciepło z rekompensatą wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, uwzględniając planowane wielkości uwzględnione w zatwierdzonej taryfie, i wprowadza ustalone ceny z rekompensatą do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, która nie wymaga uzyskania koncesji, lub zwolnione z obowiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej ,,Prezesem URE”, dla każdego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej, kalkuluje ceny lub stawki opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy - Prawo energetyczne oraz ustala składniki średniej ceny wytwarzania ciepła wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, i wprowadza je do stosowania w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r. w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o rekompensatach,

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o rekompensatach,

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o rekompensatach,

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem przeważającej działalności Państwa Spółki jest wytwarzanie (produkcja) ciepła i zaopatrywanie w ciepło, ciepłą wodę użytkową, parę wodną i powietrze do układów klimatyzacyjnych. Z uwagi na znaczny wzrost cen energii elektrycznej, Państwa Spółka została objęta ustawą z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, na podstawie której Państwa Spółka otrzymywała rekompensaty do maksymalnych ustawowych cen ciepła za pośrednictwem których odbiorcy płacili cenę obniżoną, a różnica pomiędzy ceną, którą Państwa Spółka stosowałaby w standardowych warunkach rynkowych była wyrównywana ze środków wypłacanych przez Zarządcę Rozliczeń S.A. Rekompensaty były wypłacane co miesiąc na podstawie wniosku złożonego przez uprawniony podmiot, w tym przypadku przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, do Zarządcy Rozliczeń S.A.Rekompensaty były finansowe z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 poz. 568 ze zm., dalej: „Fundusz”). Otrzymywali Państwo wsparcie od października 2022 r. do połowy 2025 r.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego nr 1 dotyczą ustalenia, czy pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka na podstawie ustawy o szczególnych rozwiązaniach, jest objęta zakresem dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i w konsekwencji jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, można więc stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa. Przy czym, sformułowanie „otrzymane” oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata gotówką, nabycie prawa).

W art. 17 ustawy o CIT, wymienione zostały dochody, które na mocy tego przepisu korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

I tak, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT,

W tym miejscu zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.

Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz.U. 2025 r. poz. 1483 ze zm., dalej: „ufp”), w zakresie rozumienia sformułowania „dotacja” zawartego w przepisach podatkowych.

I tak, stosownie do art. 126 ustawy o finansach publicznych,

Rozwinięcie definicji dotacji jest zawarte w art. 127, 130, 131, 218, 219 i 220 ufp.

W myśl art. 65 ust. 1-5 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 568, dalej: „ustawa o Covid-19”), w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2022 r. do 17 października 2022 r.:

 1. W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz Przeciwdziałania COVID-19, zwany dalej "Funduszem", w celu finansowania lub dofinansowania realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567 i 568).

 2. Prezes Rady Ministrów zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę określającą w szczególności zasady dokonywania wypłat ze środków Funduszu, o których mowa w ust. 3, na finansowanie lub dofinansowanie realizowanych zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, oraz zasady zawierania porozumień, o których mowa w ust. 7.

 3. Wypłaty ze środków Funduszu są realizowane na podstawie dyspozycji wypłaty składanej do Banku Gospodarstwa Krajowego przez Prezesa Rady Ministrów. Prezes Rady Ministrów może upoważnić do składania dyspozycji wypłaty ze środków Funduszu dysponenta części budżetowej lub ministra kierującego określonym działem administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 945, 1248, 1696 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 284), określając jednocześnie zakres tego upoważnienia.

 4. Środki Funduszu pochodzą z:

 1) wpłat środków pieniężnych jednostek sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5-8 i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), z wyłączeniem samorządowych osób prawnych, z wyjątkiem środków pochodzących z dotacji z budżetu i środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

 2) środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, które za zgodą Komisji Europejskiej mogą zostać przeznaczone na wsparcie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 3) wpłat z budżetu państwa, w tym budżetu środków europejskich;

 4) wpływów ze skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 66;

 5) środków z wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3;

 6) innych przychodów.

 5. Środki Funduszu mogą być przeznaczane na:

 1) finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 2) wykup i zapłatę odsetek od obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3, oraz pokrycie kosztów ich emisji;

 3) zwrot Bankowi Gospodarstwa Krajowego środków, o których mowa w art. 67 ust. 2, wraz z wynagrodzeniem w wysokości ustalonej z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych;

 4) zwrot wydatków poniesionych na realizację zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 5) udzielanie pożyczek;

 6) wypłaty i obsługę dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692);

 7) wypłaty i obsługę rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967), dodatków dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła oraz dodatków dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 tej ustawy.

W myśl art. 65 ust. 1-5 ustawy o Covid-19, w brzmieniu obowiązującym od 18 października 2022 r. do 2 listopada 2022 r.

1. W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz Przeciwdziałania COVID-19, zwany dalej "Funduszem", w celu finansowania lub dofinansowania realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567 i 568).

2. Prezes Rady Ministrów zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę określającą w szczególności zasady dokonywania wypłat ze środków Funduszu, o których mowa w ust. 3, na finansowanie lub dofinansowanie realizowanych zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, oraz zasady zawierania porozumień, o których mowa w ust. 7.

3. Wypłaty ze środków Funduszu są realizowane na podstawie dyspozycji wypłaty składanej do Banku Gospodarstwa Krajowego przez Prezesa Rady Ministrów. Prezes Rady Ministrów może upoważnić do składania dyspozycji wypłaty ze środków Funduszu dysponenta części budżetowej lub ministra kierującego określonym działem administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 945, 1248, 1696 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 284), określając jednocześnie zakres tego upoważnienia.

4. Środki Funduszu pochodzą z:

 1) wpłat środków pieniężnych jednostek sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5-8 i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), z wyłączeniem samorządowych osób prawnych, z wyjątkiem środków pochodzących z dotacji z budżetu i środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

 2) środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, które za zgodą Komisji Europejskiej mogą zostać przeznaczone na wsparcie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 3) wpłat z budżetu państwa, w tym budżetu środków europejskich;

 4) wpływów ze skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 66;

 5) środków z wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3;

 6) innych przychodów.

5. Środki Funduszu mogą być przeznaczane na:

 1) finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 2) wykup i zapłatę odsetek od obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3, oraz pokrycie kosztów ich emisji;

 3) zwrot Bankowi Gospodarstwa Krajowego środków, o których mowa w art. 67 ust. 2, wraz z wynagrodzeniem w wysokości ustalonej z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych;

 4) zwrot wydatków poniesionych na realizację zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 5) udzielanie pożyczek;

 6) wypłaty i obsługę dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692);

 7) wypłaty i obsługę rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967), dodatków dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła oraz dodatków dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 tej ustawy;

 8) wypłaty i obsługę rekompensat, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. poz. 2127), oraz dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 tej ustawy.

Cytowany powyżej art. 65 ust. 1-5 ustawy o Covid-19, w zakresie zarówno pochodzenia środków Funduszu jak i ich przeznaczenia zmieniał się wielokrotnie od 3 listopada 2022 r. do 11 grudnia 2024 r., jednak jego zmiany nie miały wpływu na przedstawione rozstrzygnięcie.

Zgodnie z 65 ust. 1-5 ustawy o Covid-19, w brzmieniu obowiązującym od 12 grudnia 2024 r. do 26 lutego 2026 r.,

 1. W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz Przeciwdziałania COVID-19, zwany dalej „Funduszem”, w celu finansowania lub dofinansowania realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567 i 568).

 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę określającą w szczególności zasady dokonywania wypłat ze środków Funduszu, o których mowa w ust. 3, na finansowanie lub dofinansowanie realizowanych zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, oraz zasady zawierania porozumień, o których mowa w ust. 7.

 3. Wypłaty ze środków Funduszu są realizowane na podstawie dyspozycji wypłaty składanej do Banku Gospodarstwa Krajowego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić do składania dyspozycji wypłaty ze środków Funduszu dysponenta części budżetowej lub ministra kierującego określonym działem administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 945, 1248, 1696 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 284), określając jednocześnie zakres tego upoważnienia.

 4. Środki Funduszu pochodzą z:

 1) wpłat środków pieniężnych jednostek sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5-8 i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), z wyłączeniem samorządowych osób prawnych, z wyjątkiem środków pochodzących z dotacji z budżetu i środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

 2) środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, które za zgodą Komisji Europejskiej mogą zostać przeznaczone na wsparcie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 3) wpłat z budżetu państwa, w tym budżetu środków europejskich;

 4) wpływów ze skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 66;

 5) środków z zaciągniętych kredytów lub wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3;

5a) przekazania środków zgromadzonych z tytułu odpisu na Fundusz w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku (Dz. U. poz. 2243), zwanej dalej "ustawą o środkach nadzwyczajnych, zgodnie z art. 24 ust. 4 tej ustawy oraz środków zgromadzonych z tytułu wpłat składki solidarnościowej, w której mowa w art. 29a ust. 1 tej ustawy;

5b) przekazania środków zgromadzonych z tytułu gazowego odpisu na Fundusz, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. poz. 2687), zgodnie z art. 26 ust. 4 tej ustawy;

5c) przekazania środków zgromadzonych z tytułu ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1092, 1576, 1967 i 2687), zgodnie z art. 23 pkt 5 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 296 i 556);

5d) przekazania środków zgromadzonych z tytułu gazowej składki na Fundusz, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu, zgodnie z art. 31b ust. 4 tej ustawy;

5e) przekazania niewykorzystanych środków, o których mowa w art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu;

 6) innych przychodów.

 5. Środki Funduszu mogą być przeznaczane na:

1) finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

2) wykup i zapłatę odsetek od obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3, oraz pokrycie kosztów ich emisji;

2a) spłatę zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów, o których mowa w art. 67 ust. 3, wraz z odsetkami i innymi kosztami bezpośrednio związanymi z tymi kredytami;

 3) zwrot Bankowi Gospodarstwa Krajowego środków, o których mowa w art. 67 ust. 2, wraz z wynagrodzeniem w wysokości ustalonej z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych;

 4) zwrot wydatków poniesionych na realizację zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

 5) udzielanie pożyczek;

 6) wypłaty i obsługę dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692);

 7) wypłaty i obsługę rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, świadczeń wyrównawczych, o których mowa w art. 15a ust. 1, i wyrównań, o których mowa w art. 12a ust. 1 i art. 12c ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967 oraz z 2023 r. poz. 2760), dodatków dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła oraz dodatków dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 tej ustawy;

 8) wypłaty i obsługę rekompensat, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. poz. 2127), oraz dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 tej ustawy.

 9) wypłaty rekompensat, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. poz. 2236);

10) wypłaty i obsługę rekompensat, o których mowa w art. 8 ust. 1 i art. 20 ust. 3 ustawy o środkach nadzwyczajnych;

11) wypłaty i obsługę rekompensat, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu;

12) przekazanie z rachunku Funduszu, zgodnie z ust. 3, na wniosek Zarządcy Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej, zwanym dalej „zarządcą rozliczeń”, do Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2538, z późn. zm.):

 a) kwoty stanowiącej dodatnią różnicę między odpisem na Fundusz, o którym mowa w art. 2 pkt 10 ustawy o środkach nadzwyczajnych, obliczonym przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki a odpisem na ten fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy o środkach nadzwyczajnych - w przypadku gdy nadwyżka dotyczy ostatniego miesiąca objętego obowiązkiem, o którym mowa w art. 21 tej ustawy, albo kiedy decyzja została wydana po okresie obowiązywania tego obowiązku, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia,

 b) zawyżonej wartości wynikającej z korekty sprawozdania, o której mowa w art. 25a ust. 1 ustawy o środkach nadzwyczajnych, na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 25a ust. 3 pkt 2 lit. b tej ustawy,

 c) kwoty stanowiącej dodatnią wartość różnicy wynikającą ze sprawozdania rozliczeniowego, o którym mowa w art. 28b ust. 1 pkt 2 ustawy o środkach nadzwyczajnych, na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 28b ust. 3 pkt 2 tej ustawy

- z przeznaczeniem na wypłaty na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 21 ustawy o środkach nadzwyczajnych;

13) przekazanie z rachunku Funduszu, zgodnie z ust. 3, na wniosek zarządcy rozliczeń do Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw:

 a) kwoty stanowiącej dodatnią różnicę między gazowym odpisem na Fundusz, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu, obliczonym przez Prezesa URE a odpisem na ten fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy - w przypadku gdy nadwyżka dotyczy ostatniego miesiąca objętego obowiązkiem, o którym mowa w art. 24 tej ustawy, albo kiedy decyzja została wydana po okresie obowiązywania tego obowiązku, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia,

 b) zawyżoną wartość wynikająca z korekty sprawozdania, o której mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu, na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 28 ust. 3 pkt 2 lit. b tej ustawy

- z przeznaczeniem na wypłaty na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 24 tej ustawy;

13a) przekazanie z rachunku Funduszu, zgodnie z ust. 3, na wniosek zarządcy rozliczeń do Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw:

 a) kwoty stanowiącej dodatnią różnicę między gazową składką na Fundusz, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu, obliczonym przez Prezesa URE a odpisem na ten fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 31c ust. 1 tej ustawy - w przypadku, gdy nadwyżka dotyczy ostatniego miesiąca objętego obowiązkiem, o którym mowa w art. 31a tej ustawy, albo kiedy decyzja została wydana po okresie obowiązywania tego obowiązku, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia,

 b) zawyżonej wartości składki wynikającej z korekty sprawozdania, o której mowa w art. 31d ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu, na podstawie składanego zgodnie z art. 31d ust. 1 tej ustawy wniosku, o którym mowa w art. 28 ust. 3 pkt 2 lit. b tej ustawy

- z przeznaczeniem na wypłaty na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 31a tej ustawy;

14) wypłaty i obsługę refundacji podatku VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu;

15) wypłatę rekompensaty, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1831).

Należy wskazać, że środki wymienione w art. 65 ustawy o Covid-19 nie wypełniają ustawowej definicji dotacji zawartej w art. 126 ufp i nie są dotacjami, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Po pierwsze, środki te nie pochodzą z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, co jest wymogiem zwolnienia wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Nie pochodzą również z państwowego funduszu celowego. Należy zauważyć, że przepisy ustawy o Covid-19 (art. 65) nie zawierają wskazania, że fundusz ten jest państwowym funduszem celowym. Środki funduszu nie pochodzą wyłącznie z budżetu państwa lub budżetu jednostek samorządu terytorialnego, co wynika z treści art. 65 ust. 4 ustawy o Covid-19. Bank Gospodarstwa Krajowego tworzący fundusz może przykładowo pozyskiwać środki z wyemitowanych w kraju i za granicą obligacji (art. 65 ust. 4 pkt 5).

Ponadto, sam ustawodawca posługując się pojęciem „rekompensaty” jednoznacznie wskazuje, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem „rekompensaty”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny. Brak określenia omawianej kwoty pojęciem „dotacja” stanowi dodatkowy argument przemawiający za wykluczeniem stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, w opisanym przypadku.

Wskazanych powyżej pojęć nie można stosować zamiennie, albowiem warunki, w jakich dochodzi do ich przyznania, rodzą odmienne skutki na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe, rekompensata, którą otrzymała Państwa Spółka na podstawie ustawy o szczególnych rozwiązaniach, nie jest objęta zakresem dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i w konsekwencji nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego nr 2 dotyczą ustalenia, czy w związku z otrzymaniem Pomocy publicznej, opisanej w stanie faktycznym na podstawie ustawy o szczególnych rozwiązaniach Państwa Spółka jest zobowiązana do wyłączania wcześniej lub obecnie ponoszonych wydatków z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:

Wskazany powyżej przepis, dotyczy braku uznania za koszt podatkowy wydatków i kosztów sfinansowanych dochodami (przychodami) zwolnionymi na podstawie m.in. art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Zatem, aby odpowiedzieć na zadane we wniosku pytanie należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy Pomoc publiczna otrzymana przez Państwa Spółkę podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Jak wskazano w odpowiedzi na Państwa stanowisko w zakresie pyt. 1, przyznana Państwu rekompensata nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a zatem podlega opodatkowaniu.

Stąd, pomimo, że należy zgodzić się z Państwem, że w związku z otrzymaniem Pomocy nie będziecie zobowiązani do wyłączenia ponoszonych wydatków z kosztów uzyskania przychodów, to ze względu na odmienną argumentację niż zaprezentowana w uzasadnieniu niniejszej interpretacji, Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Powołane orzeczenia sądu administracyjnego są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnej sprawie, osadzone w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.