Wyrok NSA z dnia 14 maja 2026 r., sygn. II GSK 1358/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas Sędzia NSA Marcin Kamiński Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Łd 64/25 w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 12 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz K. Sp. z o.o. w Ł. 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 64/25 uwzględnił złożoną przez K. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (zwanej dalej Spółką K.) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (zwanego dalej SKO) z dnia 12 listopada 2024 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 9 października 2024 r., wymierzającą Spółce K. karę pieniężną w wysokości 24 480 zł za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej stanowiącej ulicę [...] w dzielnicy [...], w Ł. (dz. nr [...], obręb [...]), na wysokości posesji nr [...] na dwie dwustronne reklamy zamieszczone na elewacji budynku, zajmujące łącznie powierzchnię 9,60 m2 pasa drogowego w okresie od 23 lipca 2024 r. do 11 września 2024 r. Sąd I instancji uchylił decyzję II instancji i zasądził od SKO na rzecz skarżącej kwotę 4 335 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W wyroku tym, z powołaniem się na art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd I instancji stwierdził, że zaskarżoną decyzję, opartą na art. 40 ust. 12 pkt 1, art. 40 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1693 ze zm., zwanej dalej u.d.p.), wydano z naruszeniem art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Wprawdzie bezspornie urządzenia reklamowe zostały zamieszczone bez wymaganego zezwolenia w pasie drogowym i pozostawały tam przez okres ustalony przez organy, jednakże nie dość wystarczająco wnikliwie przeprowadzono postępowanie wyjaśniające w zakresie wymiarów reklam. Jakkolwiek w protokołach stwierdzono urzędowo aż 4-krotnie (w dniach: 23 lipca 2024 r., 1 sierpnia 2024 r., 13 sierpnia 2024 r. i 11 września 2024 r.), że wynik pomiarów gabarytów każdej z reklam wynosił: 1,5 m x 1,60 m, co dawało powierzchnię każdego z urządzeń wynoszącą 4,80 m2, a po zsumowaniu obydwu urządzeń – 9,60 m2, to jednak w protokołach i w uzasadnieniu decyzji: a) nie zrelacjonowano sposobu dokonania pomiaru (urządzenia do pomiaru), czego nie da się zweryfikować na fotografii oraz b) nie wyjaśniono dlaczego tablica informacyjna na fotografii jest kwadratowa, a pomiar całego urządzenia wskazuje na prostokąt (1,50 x 1,60 m). W ocenie prawnej Sąd I instancji przyjął, że ponownie rozpatrując sprawę organ przyjmie za powierzchnię reklamy, powierzchnię kwadratu o bokach 1,50 m x 1,50 m i sformułuje nowe uzasadnienie decyzji zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
