Postanowienie SN z dnia 28 lipca 2026 r., sygn. III KO 56/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
w sprawie M.M.
skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 28 lipca 2026 r.
wniosku obrońcy o wyłączenie sędziego SN R.W. od udziału w sprawie o sygn. akt III KO 56/26
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M.M. – adw. P.J. skierował do Sądu Najwyższego wniosek o wyłączenie sędziego SN R.W. od rozpoznania sprawy o sygn. akt III KO 56/26 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k., z powodu wniesienia przez ww. w trybie art. 9 § 2 k.p.k. wniosku sygnalizacyjnego o wznowienie z urzędu, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 k.p.k., postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2024 r., III K 47/21, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22 stycznia 2026 r., sygn. akt II AKa 151/24, w którym wskazano na wystąpienie przesłanki nienależycie obsadzonego sądu odwoławczego, tj. bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. W uzasadnieniu wniosku obrońca skazanego zaznaczył, że z uwagi na charakter tego zarzutu oraz fakt, że wyznaczony do rozpoznania sprawy sędzia SN R.W. został powołany do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego w analogicznej procedurze nominacyjnej, jak wskazany we wniosku sygnalizacyjnym sędzia sądu drugiej instancji, tj. na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na zasadach określonych w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, uznać należy, że mogłoby to zostać odebrane jako postąpienie nie utrwalające obrazu sądu jako działającego w warunkach bezstronności. Powołując się na wybrane judykaty Sądu Najwyższego stwierdził, że „okoliczność, iż sędzia powołany w wadliwej procedurze przy udziale KRS po nowelizacji z 2017 r., miałby rozpoznawać wniosek o wznowienie postępowania z uwagi na rozpoznanie sprawy przez sędziego powołanego w jednakowej procedurze, wzmacnia argumentację na rzecz zasadności wyłączenia tego sędziego. Jego bezstronność w tym wypadku jest wykluczona, bowiem mało prawdopodobne jest, by orzekał w sposób dla niego niekorzystny”. Konkludując wskazał, że sędzia SN R.W. w świetle dotychczasowego orzecznictwa nie spełnia wymogów standardu niezawisłości i bezstronności, zatem jego wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy jest w pełni uzasadnione (k. 18-20).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
