Wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. II OSK 2138/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.) Sędzia del. WSA Agnieszka Wójcik Protokolant starszy asystent sędziego Julia Słomińska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skarg kasacyjnych Prokuratora Okręgowego w Gdańsku, M. G., H. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 213/21 w sprawie ze skarg H. P., M. W., M. W., M. G., Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 28 stycznia 2021 r. nr WI-I.7840.3.215.2020.GM w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargi kasacyjne.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej WSA) wyrokiem z dnia 14 grudnia 2022 r., II SA/Gd 213/21, oddalił skargi H. P., M. W., M. W., M. G. i Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G., przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku, na decyzję Wojewody Pomorskiego (dalej Wojewoda) z dnia 28 stycznia 2021 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z 30 września 2020 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu I. S.A. Sp. K. z siedzibą w G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz ze zjazdem i niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w G. dz. nr [...], obręb [...] O.
H. P., M. W., M. W., M. G. i Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w G. wnieśli skargi na powyższe rozstrzygnięcie.
WSA w Gdańsku oddalił wniesione skargi.
Sąd w pierwszej kolejności odniósł się do kwestii nieważności zaskarżonej decyzji wskazując, że według autorów skargi i Prokuratora Okręgowego w Gdańsku decyzja obarczona jest wadą nieważności wobec wydania dwóch decyzji w tej samej sprawie. WSA nie podzielił stanowiska skarżących i Prokuratora, że w tej sprawie występuje stan powagi rzeczy ostatecznie rozstrzygniętej. Podniósł, iż stan taki występuje, o ile przedmiot, podmioty postępowania oraz stan prawny i faktyczny sprawy są identyczne, tożsame. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy dostrzegalna jest identyczność czterech elementów identyfikujących stosunek administracyjnoprawny: podmiotów, przedmiotu, determinanty faktycznej oraz determinanty prawnej. Proste zestawienie tych elementów decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji i decyzji o umorzeniu postępowania prowadzi – w opinii Sądu – do oczywistego wniosku, że ta tożsamość pomiędzy dwoma rozstrzygnięciami z 28 stycznia 2021 r. nie wystąpiła. Po pierwsze, rozstrzygnięcia Wojewody oparte są na odmiennych podstawach prawnych – art. 105 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.). Po drugie, dotyczą odwołań wniesionych przez inne podmioty. Skarżona decyzja została wydana wobec rozpoznania odwołań wniesionych przez M. W., M. W., A. K., A. K., M. D., Annę S., B. O., H. P., H. S., M. G. i P. S. Decyzja o umorzeniu postępowania dotyczyła zaś postępowania odwoławczego zainicjowanego odwołaniami M. R., J. B., Z. B., E. M., P. O. oraz E. S. Wymienione decyzje mają odmienny zakres podmiotowy i podstawę prawną, także odmienne ustalenia faktyczne stanowią podstawę podjętych rozstrzygnięć. WSA podał, że w "skardze" Prokuratora zarzucono organom architektoniczno-budowlanym brak zawiadomienia niektórych stron postępowania o jego prowadzeniu poprzez niedoręczenie zawiadomienia o jego wszczęciu, wydaniu decyzji oraz podejmowaniu czynności w stosunku do osób zmarłych i bez ustalenia ich spadkobierców. Sąd wskazał w tym zakresie, że weryfikując skuteczność doręczeń w postępowaniu sądowym pozyskał wiedzę o fakcie zgonu stron postępowania i dostrzegł, że decyzje zostały do osób tych wysłane. Jednak nie powoduje to, w ocenie Sądu, jakichkolwiek negatywnych skutków dla wydanych decyzji. Po pierwsze z tego powodu, że osoby zmarłe nie nabyły w niniejszym postępowaniu statusu strony postępowania, bowiem ich zgon nastąpił przed wszczęciem postępowania, czego dowodzą znajdujące się w aktach sądowych akty zgonu. Natomiast w stosunku do stron, które zmarły w toku postępowania sądowego, zostały poczynione skuteczne ustalenia ich następców prawnych. W odniesieniu do okoliczności skierowania (wysłania) do osób nieżyjących rozstrzygnięć administracyjnych WSA zaznaczył, że ani zaskarżona decyzja, ani decyzja Prezydenta Miasta Gdyni nie zostały skierowane (w sensie kształtowania ich sytuacji prawnej) do osób nieżyjących, ale do inwestora, któremu organ przyznał uprawnienie realizacji inwestycji. Osoby zmarłe zostały natomiast wymienione w obu decyzjach jako osoby otrzymujące decyzję, a nie jej adresaci. Fakt, że osoba, której wysyłano do wiadomości decyzję nie żyła, nie powoduje nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), gdyż taką przesłankę wyczerpuje wyłącznie skierowanie decyzji do nieżyjącej osoby będącej zobowiązaną rozstrzygnięciem.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
