Wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2026 r., sygn. II OSK 1741/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Jerzy Stankowski sędzia del. WSA Magdalena Dobek - Rak Protokolant starszy asystent sędziego Anita Lewińska - Karwecka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2223/22 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2022 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 lutego 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2223/22, oddalił skargę Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 12 sierpnia 2022 r., którą utrzymano w mocy decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 14 lutego 2022 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 24 kwietnia 2003 r., zmienionej decyzjami z 30 kwietnia 2008 r., z 12 lutego 2016 r. oraz z 30 czerwca 2017 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji polegającej na przebudowie kompleksu sportowo-rekreacyjnego "[...]" przy ul. [...] w K. oraz udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w zakresie robót pozostałych do wykonania, zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym, a także zobowiązania inwestora do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżące stowarzyszenie przytoczyło podstawy kasacyjne dotyczące naruszenia zarówno przepisów postępowania, jak i prawa materialnego.
W ramach naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy zarzucono naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259) w zw. z art. 151 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 106 § 3 p.p.s.a. i art. 113 § 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775), art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. ze stosowanymi odpowiednio na mocy art. 106 § 5 p.p.s.a. przepisami art. 227 k.p.c., art. 229 k.p.c. i art. 233 k.p.c. poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji, pomimo błędnych ustaleń Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, powielonych następnie przez Sąd pierwszej instancji w treści uzasadnienia wskazujących, że "opinia Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z 21 kwietnia 2017 r. (...) pozytywnie opiniowała przewidzianą w projekcie zamiennym koncepcję obsługi komunikacyjnej, zamieszczoną we wniosku inwestora – [...] sp. z o.o. s.k. (...) o zmianę decyzji PINB nr [...] z dnia 12 lutego 2016 r., podczas gdy opinia ta zawierała szereg uwag do uwzględnienia na etapie sporządzenia projektu budowlanego, obejmujących m.in. obowiązek uzyskania opinii audytu rowerowego (pkt 7 opinii), opinii Zespołu ds. osób niepełnosprawnych (pkt 8 opinii), obowiązek zatwierdzenia projektu organizacji ruchu (pkt 9 opinii), jak również zamknięcia istniejących obecnie połączeń na teren działek nr [...], [...], [...] obr. [...], w tym poprzez odbudowę wału, w miejscach, które obecnie są przerwane od strony ul. [...] i ul. [...], a które to wymagania nie zostały uwzględnione w projekcie zamiennym (m.in. wciąż widoczny jest wjazd na teren nieruchomości od strony ul. [...]); z akt sprawy nie wynika również, aby do wniosku o zmianę decyzji PINB nr [...] z dnia 12 kwietnia 2016 r. dołączono uzgodnienia wymagane opinią", zdaniem skarżącego stowarzyszenia konsekwencją powyższego jest błędne założenie Sądu pierwszej instancji odnośnie ww. kwestii oparte wyłącznie o stanowisko organu wyrażone w toku postępowania, bez przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów, podczas gdy w ocenie skarżącego Sąd, "nie znajdując wystarczających okoliczności w aktach sprawy dla dokonania ustaleń faktycznych samodzielnie winien zobowiązać strony do przedłożenia dokumentów potwierdzających ich stanowisko w tym zakresie, np. wskazane uzgodnienia, a nie powielać bezzasadnie stanowiska Organu z odpowiedzi na skargę".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
