Wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2026 r., sygn. I FSK 145/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA del. Mirosław Surma (sprawozdawca), Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 401/22 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. w B. na decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z dnia 29 lipca 2022 r., nr 318000-COP.4103.19.2022 w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2018 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. sp. z o.o. w B. na rzecz Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 9 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Bk 401/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. Sp. z o.o. w B. (dalej: spółka, [...]) na decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z 29 lipca 2022 r. nr 318000-COP.4103.19.2022 w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2018 roku.
1.1 Sąd pierwszej instancji zaakceptował rozstrzygnięcie organu odwoławczego, który na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Sprawa dotyczyła przyjęcia właściwej stawki opodatkowania usług świadczonych przez spółkę, która zawarła umowę z L. sp. z o.o. na przyjmowanie odpadów celem ich zagospodarowania. Zawarła też umowy na pozyskanie odpadów celem ich zagospodarowania, między innymi z firmami B. oraz P. sp. z o.o. W wystawianych na rzecz B. i P. sp. z o.o. fakturach spółka wskazywała usługę: przyjęcie odpadów i stawkę 8%, choć z dowodów zebranych w sprawie wynika, że spółka nie przyjmowała odpadów i ich nie posiadała. Organ pierwszej instancji określił spółce VAT zarówno za zakup i sprzedaż usługi przyjęcia odpadów (8%), jak i za pośrednictwo w zagospodarowaniu odpadów (23%). Według organu odwoławczego organ pierwszej instancji nie ustalił, jakie faktycznie czynności wykonywała spółka w ramach zawartych umów i analizowanych transakcji, tj. czy były to czynności realizowane zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (j. t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1221, dalej jako: "ustawa o VAT"), a zatem spółka była uprawniona do odsprzedaży usług zakupionych od L. sp. z o.o. na rzecz B. i P. sp. z o.o., dokonywała czynności refakturowania usług przy zastosowaniu stawki właściwej dla refakturowanej usługi, tj. 8% VAT, czy też spółka świadczyła jedynie usługi pośrednictwa komercyjnego w zakupie i sprzedaży usług zagospodarowania odpadów, opodatkowane stawką 23% VAT, a tym samym nie dokonywała zakupu ani sprzedaży przedmiotowych usług. Sąd pierwszej instancji zgodził się z oceną organu odwoławczego, że skoro spółka nie przyjmowała odpadów (jak przyjął organ pierwszej instancji), to spółka nie świadczyła usługi przyjęcia odpadów na rzecz kontrahentów, lecz mogła co najwyżej dokonać sprzedaży usługi przyjęcia odpadów zakupionej od spółki L. sp. z o.o., ewentualnie realizować usługę pośrednictwa.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
