Wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2025 r., sygn. I FSK 489/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska (spr.), Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia del. WSA Włodzimierz Gurba, Protokolant Adrian Piechota, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Lu 477/22 w sprawie ze skargi Gminy D. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości; 2) oddala skargę; 3) zasądza od Gminy D. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 11 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 477/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: WSA/Sąd pierwszej instancji) po rozpoznaniu skargi Gminy D. (dalej: Gmina/Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Organ) z 27 czerwca 2022 r. w przedmiocie odmowy wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 kwietnia 2022 r.
2. Uzasadniając powyższy wyrok WSA wskazał, że sprawę rozpoznawał w warunkach związania prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 17 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 609/19 (skarga kasacyjna Organu została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 550/20), w którym zarzucono Organowi pomięcie okoliczności, że Spółdzielnia, która na bazie gminnej infrastruktury wodno-kanalizacyjnej prowadzi działalność w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, jest podmiotem niezależnym od Gminy, która nie posiada w swoich strukturach kadr i zasobów organizacyjnych (spółki komunalnej) do prowadzenia takiej działalności. Zawarta umowa dotyczy więc podmiotu zewnętrznego, działającego na zasadach wolnorynkowych, stąd ustalenie poziomu wynagrodzenia należnego Skarżącej za korzystanie z jej infrastruktury nie powinno być oceniane z perspektywy poniesionych przez Skarżącą nakładów inwestycyjnych, ale przychodów, które potencjalnie może uzyskać Spółdzielnia, świadcząc usługi dostawy wody i odbioru ścieków. Podkreślił, że ustalanie cen za wodę i ścieki nie zależy wyłącznie od woli Gminy i Spółdzielni, a zawarcie umowy zwalnia Skarżącą z szeregu obowiązków w zakresie świadczenia tych usług. Sąd zwrócił uwagę, że Organ nie odniósł się do kwestii zmiany wysokości wynagrodzenia, bowiem jak wynika z wniosku ustalenie poziomu wynagrodzenia jest analizowane; po pewnym okresie obowiązywania zostało zmienione, gdyż rozliczenie z jednej strony cen wody i ścieków a z drugiej wydatków na eksploatację i utrzymanie infrastruktury wykazało, że poziom przychodów uzyskiwanych przez Spółdzielnię z tytułu usług świadczonych z wykorzystaniem infrastruktury, po potrąceniu kosztów jej konserwacji i obsługi, nie zapewniłyby Spółdzielni odpowiedniej rentowności w przypadku obowiązku przekazywania ustalonego wcześniej wynagrodzenia.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
