Wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. II OSK 1549/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon sędzia del. WSA Jan Szuma Protokolant starszy asystent sędziego Joanna Pietraś-Skobel po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Op 229/22 w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 24 czerwca 2022 r., nr IN.I.7721.11.4.2022.AS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu sprawy
ze skargi M.K. (dalej: "skarżący") na decyzję Wojewody Opolskiego z 24 czerwca 2022 r., nr IN.I.7721.11.4.2022.AS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Strzeleckiego z 22 lutego 2022 r., nr 44/2022.
Zaskarżony wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych.
Decyzją z 22 lutego 2022 r., nr 44/2022 Starosta Strzelecki zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę, które obejmowało budowę stacji bazowej telefonii komórkowej P. Sp. z o.o. nr [...] składającej się ze stalowej wieży kratowej typu [...] o łącznej wysokości 49,95 m n.p.t., urządzeń sterujących wraz ze skrzynką rozdzielczą, kablowej linii zasilającej WLZ wraz z instalacją anten sektorowych i radioliniowych w S. przy ul. [...], na działce nr [...], obręb [...].
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzję wydano na wniosek Spółki z dnia 13 grudnia 2021 r., do którego dołączono m.in. projekt budowlany, uzupełniony następnie o analizę dotyczącą przesłaniania sąsiednich budynków, z której wynika, iż w odległości 10 m od projektowanej wieży nie znajduje się żaden budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Dlatego uznano, że został spełniony warunek wynikający z § 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065, z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie o warunkach technicznych". Następnie organ wyjaśnił, że strony postępowania ustalono w oparciu o art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351, z późn. zm.), dalej: "p.b.", oraz wywodził, że dla ustalenia obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji konieczne jest zbadanie, w jakich miejscach występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu gęstości mocy promieniowania niejonizującego (10 W/m²) i czy będzie to miało negatywny wpływ na zabudowę istniejącą, bądź wprowadzało inne ograniczenia w zabudowie. W tym zakresie odwołał się do projektu budowlanego, w którym projektant określił obszar oddziaływania projektowanej inwestycji obejmujący wyłącznie działkę ewid. nr [...], gdzie zlokalizowano wieżę. Według organu na działce tej wystąpi wprawdzie przekroczenie dopuszczalnych norm promieniowania elektromagnetycznego niejonizującego, jednak będą to miejsca niedostępne dla ludzi.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
