Wyrok SN z dnia 29 kwietnia 2026 r., sygn. II CSKP 826/23
29 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
Prezes SN Joanna Misztal-Konecka (przewodniczący)
SSN Beata Janiszewska
SSN Marcin Krajewski (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 kwietnia 2026 r. w Warszawie
skargi kasacyjnej M.G.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 24 stycznia 2022 r., I ACa 91/21,
w sprawie z powództwa M.G.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 2, w części, w jakiej oddalono apelację powódki, i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Beata Janiszewska Joanna Misztal-Konecka Marcin Krajewski
(E.M.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 9 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił, że umowa o kredyt hipoteczny zawarta między powódką a pozwanym jest nieważna (pkt I), w pozostałym zakresie powództwo oddalił (pkt II) i orzekł o kosztach procesu (pkt III).
Sąd pierwszej instancji ustalił, że 16 października 2006 r. powódka zawarła z pozwanym bankiem umowę kredytu waloryzowanego do franka szwajcarskiego w wysokości 202 500 zł. Wypłacona w złotych kwota kredytu miała zostać przeliczona na franki według kursu kupna franka szwajcarskiego zgodnie z tabelą kursów walut obcych obowiązującą w banku w dniu uruchomienia kredytu
(§ 7 ust. 1). W § 11 ust. 4 umowy wskazano, że raty spłacane są w złotych po uprzednim ich przeliczeniu według kursu sprzedaży franka szwajcarskiego z tabeli kursowej banku, obowiązującego w dniu spłaty.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji uznał sposób wyliczania rat za niedopuszczalny. Sąd przyjął, że postanowienia zawierające odwołanie do tabeli kursów banku są sprzeczne z prawem i dobrymi obyczajami, a postanowienia pozwalające na określanie wysokości świadczenia tzw. metodą subiektywną, tj. uzależnioną wyłącznie od woli jednej ze stron umowy, pozostają w sprzeczności z zasadą swobody umów. W konsekwencji w ocenie Sądu Okręgowego umowę należało uznać za nieważną w całości. Żądanie zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki odpowiedniej kwoty tytułem zwrotu nienależnego świadczenia, w związku z nieważnością umowy, zostało jednak przez Sąd Okręgowy oddalone, gdyż „na taką okoliczność” nie został powołany biegły.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
