Wyrok NSA z dnia 11 marca 2026 r., sygn. II GSK 2149/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) Sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk Protokolant asystent sędziego Paweł Cholewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SAB/Wa 2/25 w sprawie ze skargi I. P. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie na rzecz I. P. 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/25 uwzględnił skargę I. P. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie (zwanej dalej ORL) w sprawie przyznania I. P. warunkowego prawa wykonywania zawodu lekarza, wpisania na listę członków izby lekarskiej oraz wpisu do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, zobowiązując ORL do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 11 lipca 2024 r., stwierdzając, że ORL dopuściła się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzając od ORL na rzecz skarżącego kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W wyroku tym, z powołaniem się na art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd I instancji przyjął, że ORL w nieuprawniony sposób nie załatwiła podania skarżącego z dnia 11 lipca 2024 r. o przyznanie warunkowego prawa wykonywania zawodu lekarza i ograniczyła się do zawiadomienia strony o pozostawieniu jego podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r., poz. 1691, zwanej dalej k.p.a.). Wbrew ocenie organu, przepis art. 64 § 2 k.p.a. nie mógł stanowić podstawy zobowiązania strony (wezwaniem z dnia 2 sierpnia 2024 r.) do przedstawienia dowodów w sprawie (w postaci dokumentu potwierdzającego tytuł specjalisty w dziedzinie anestezjologii z tłumaczeniem oraz dokumentu obrazującego przebieg i czas odbytego szkolenia specjalistycznego w dziedzinie anestezjologii z tłumaczeniem), w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. Regulacja ta stanowi podstawę do usuwania braków formalnych podania, tzn. wymogów innych niż adres wnoszącego (z art. 64 § 1 k.p.a.), które są przewidziane jako wymagania podania ustalone w przepisach prawa. Organ tymczasem posłużył się tym trybem do gromadzenia materiału dowodowego, obligując stronę do przedłożenia określonych dokumentów przesądzających o pozytywnym lub negatywnym wyniku postępowania, które wymagało zakończenia decyzją, o jakiej mowa w art. 7 ust. 2e ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2026 r., poz. 37, zwanej dalej u.z.l.). Podanie z dnia 11 lipca 2024 r. nie zawierało braków formalnych i obligowało do prowadzenia postępowania (w tym gromadzenia dowodów zgodnie z przepisami o postępowaniu wyjaśniającym) oraz wydania decyzji, nie przesądzając o jej kierunku. Naruszenie przepisów o szybkości postępowania nie było rażące, bowiem ORL podejmowała czynności niezwłocznie, tyle że były to czynności wynikające z błędnej wykładni prawa, tzn. art. 64 § 2 k.p.a.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
